چکیده:

هدف پژوهش تعیین نقش واسطه‌ای سبکهای عشق در رابطه ابعاد شخصیتی و سازگاری زناشویی زوجین بود. روش پژوهش از نوع همبستگی به روش الگویابی معادلات ساختاری (SEM) بود. جامعه آماری این پژوهش را زوجین دارای مشکل تشکیل می‌دهند که به دادگاه خانواده شهر تبریز مراجعه کرده بودند. از این جامعه 280 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب، و براساس ویژگیهایی همچون سن و مدت ازدواج همتاسازی شدند؛ سپس از شرکت‌کنندگان خواسته شد مقیاس سازگاری زناشویی (DAS)، نسخه کوتاه پرسشنامه شخصیتی نئو (NEO) و پرسشنامه نگرش نسبت به عشق (LAS) را تکمیل کنند. برای آزمون الگوی فرضی پژوهش از روش تحلیل مسیر استفاده شد و تأثیرات غیر مستقیم از طریق آزمون بوت استراپ نرم‌افزار AMOS براورد شد. یافته‌های تحلیل نشان داد که روان‌رنجوری به صورت منفی (01/0>p) و برونگرایی، توافق، گشودگی و وظیفه‌شناسی به صورت مثبت (01/0>p) سازگاری زناشویی را پیش‌بینی می‌کند. نتایج تحلیل مسیر نشان داد که سبکهای عشق دوستانه، شهوانی، منطقی، بازیگرانه و فداکارانه می‌تواند هم به صورت جزئی و هم به طور کامل در رابطه ویژگیهای شخصیتی و سازگاری زناشویی نقش واسطه‌ای ایفا کنند. متغیرهایی همچون سبکهای عشق به سبب ماهیت پویا، قابل تغییر و آموزش‌پذیر خود قابل دستکاری و تعدیل است؛ از این رو، تأیید نقش واسطه‌ای این فرایندها در الگوی پیشنهادی پژوهش، این نوید را می‌دهد که مشاوران حوزه ازدواج و خانواده به جای تمرکز صرف به عوامل ثابت در مداخلات خویش بر بهبود الگوهای ارتباطی و عشق‌ورزی زوجین تأکید کنند.

[pdf-embedder url=”https://ketabshenakht.com/wp-content/uploads/2021/08/CWFS_Volume-11_Issue-35_Pages-41-60.pdf” title=”CWFS_Volume 11_Issue 35_Pages 41-60″]

سمت

سکینه فتوحی:
دانشگاه محقق اردبیلی
عباس ابوالقاسمی,
دانشگاه گیلان

تعداد صفحات

19

جزئیات فصلنامه

فصلنامه فرهنگی تربیتی زنان و خانواده_دوره 12، شماره 42 – شماره پیاپی 42 بهار 1396

نویسنده

سکینه فتوحی,

عباس ابوالقاسمی

ناشر

دانشگاه جامع امام حسین (ع)

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.