جلد پشتی
پیش نمایش

کاربردزیباگرایی و هنر در تربیت دینی

دوفصلنامه علمی-پژوهشی تربیت اسلامی، دوره 7، شماره 15، زمستان 1391

چکیده:

این نوشته، افزایش اثر بخشی آموزه‌های دینی را در چارچوب پاسخ گویی به مفاهیم زیباشناسی، نمادهای هنری، تربیت هنری و ارتباط آن‌ها با تربیت دینی بررسی نموده است. این مطالعه با روش علمی- مروری و با استفاده از مبانی دینی، ادبیات، هنر و زیباشناسی به شکل پژوهش تلفیقی به تجزیه و تحلیل سؤالات پژوهش و نهایتاً استنتاج یافته‌های تحقیق پرداخته است.

این تحقیق نشان داد که 1. اوج مفهوم زیبا شناسی به زیبایی مطلق یعنی خداوند بر می‌گردد و گرایش به زیبایی ریشه فطری داشته و بر این اساس هنرو خلق آثار هنری جلوه بارز زیبایی است.2.یکی از مولفه های مرتبط با تربیت هنری و زیباشناسی، مفهوم نمادها است. نمادها به شکل بیان نمادین و در قالب رنگ، شکل، صدا و به اشکال عینی – تمثیلی و ذهنی در آیات قرآن در معنایی غیر ظاهری مثل ایمان، صبر و گذشت به کار رفته‌اند. 3. استفاده از هنرهای بصری مثل رنگ، گل و زیبایی‌های طبیعت، در تلفیق با هنرهای دیگر می‌تواند در تربیت دینی موثر باشد.

دانلود فایل
نویسنده

رضا صابری,

محمود سعیدی رضوانی

تحصیلات

رضا صابری دانشجوی دکتری برنامه ریزی درسی دانشگاه فردوسی مشهد
محمود سعیدی رضوانی –

سمت

رضا صابری –
محمود سعیدی رضوانی عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد

تعداد صفحات

22

فصلنامه

فصلنامه تربیت اسلامی پژوهشگاه حوزه ودانشگاه وره 7، شماره 14، تابستان 1391،

ناشر

پژوهشگاه حوزه و دانشگاه

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “کاربردزیباگرایی و هنر در تربیت دینی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهار − 4 =