جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

پژوهشی تطبیقی پیرامون علم به خود در اندیشه جان سرل و ابن‌سینا

چکیده

همواره امکان تجربه از نفس و خویشتن خویش با اثبات وجود «خود» پیوندی وثیق داشته است. فیلسوفانی چون هیوم از تجربه‌ناپذیر بودن «خود» به انکار وجود نفس پل زده‌اند. بنابه نظریه «خود صوری» سرل، وی به‌رغم انکار تجربه از «خود»، نوعی خود صوری و زبانی را لازمه معناداری برخی تبیین‌های فلسفی دانسته است. ابن‌سینا نیز علاوه‌بر اینکه تجربه از خود را بدیهی و کسب‌ناپذیر و بالفعل می‌انگارد و از آن به‌عنوان اصلی محکم در مهم‌ترین برهان‌های اثبات تجرد نفس بهره می‌برد، اما می‌پذیرد که تنها مستبصرین توان درک آن را دارند. داشتن تجربه از «خود» و نیز مفهوم «من» در اندیشه سرل همچنان چالش‌برانگیز و لاینحل باقی ‌مانده است. ابن‌سینا نیز برهان‌های زبان‌بنیادی را در تأیید تحقق تجربه از خود ‌آورده که قدر مشترک میان اندیشه او و سرل است و می‌تواند او را در گفتمان فلسفۀ معاصر حاضر کند. در این مقاله کوشیده‌ایم میان بیان‌های ایجابی و سلبی شیخ در باب تجربه‌پذیری «خود» سازگاری ایجاد کنیم. سؤال پایه این پژوهش برقراری گفت‌وگو میان دو فیلسوفی است که به‌رغم تفاوت‌های مبنایی، مسائل مشترکی در حوزۀ تفکر فلسفی دارند.
تحصیلات

حسین اسعدی:
دانشجوی دکتری فلسفه دانشگاه فردوسی مشهد، خراسان رضوی، ایران

سمت

سید مرتضی حسینی شاهرودی:
استاد گروه فلسفه و حکمت اسلامی دانشگاه فردوسی مشهد، خراسان رضوی، ایران
علی حقی:
دانشیار فلسفه دانشگاه فردوسی مشهد، خراسان رضوی، ایران

تعداد صفحات

20

جزئیات فصلنامه

دوفصلنامه حکمت سینوی-دوره 24، شماره 63، بهار و تابستان 1399

نویسنده

حسین اسعدی,

سید مرتضی حسینی شاهرودی,

علی حقی

ناشر

دانشگاه امام صادق (ع)

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “پژوهشی تطبیقی پیرامون علم به خود در اندیشه جان سرل و ابن‌سینا”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

1 × 2 =