جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

ویتگنشتاین و تقرب انسان به ساحت امر برتر(خدا)

چکیده:
مقالة حاضر به بررسی و ارزیابی دیدگاه و رویکرد معرفتی ویتگنشتاین در باب حقیقت الاهی در دو دورة تفکر فلسفی‌‌اش می‌پردازد. شاخص اساسی رویکرد معرفتی ویتگنشتاین، توجه به حقایق بر پایة تحلیل زبان است. علی‌رغم تفاوت مبانی معرفت زبانی در دو دوره تفکر وی و متعاقب آن تفاوت در تبیین‌های معرفتی‌اش، دیدگاه او در باب خدا، حائز جوهرة واحد و مشترکی است. در این مقاله‌ سعی شده رویکرد تحلیل زبانی ویتگنشتاین در باب حقیقت الوهی شناسایی و توضیح داده شود. این مطالعه نشان می‌دهد چگونه مبانی معرفت زبانی ویتگنشتاین او را به ‌سوی اتخاذ موضعی ایمان‌گروانه و ناواقع‌گرایانه نسبت به حقیقت الوهی و بلکه عموم باورهای متافیزیکی سوق داده است. در نهایت رویکرد معرفتی ویتگنشتاین و دیدگاه متأثر از آن در باب حقیقت الوهی مورد ارزیابی و نقادی قرارگرفته است.

تحصیلات

حسین رمضانی
دانشجوي دکتري فلسفه تطبیقی دانشگاه قم (نویسنده مسئول).

سمت

محمد محمدرضایی
استاد گروه فلسفه دین دانشگاه تهران (پردیس فارابی).

تعداد صفحات

30

فصلنامه

فصلنامه علمی-پژوهشی قبسات، شماره 72،سال 19، تابستان1393

نویسنده

حسین رمضانی,

محمد محمدرضایی

ناشر

پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “ویتگنشتاین و تقرب انسان به ساحت امر برتر(خدا)”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هجده − هشت =