جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

واکاوی پدیدارشناسانۀ خشونت خانگی؛ یک دورنمای اخلاقی

چکیده:
خشونت در رابطه‌‌های درون‌‌خانوادگی یا «خشونت خانگی» (به‌‌مثابه نوعی از خشونتِ خاموش که با اغماض نگریسته شده و کمتر به مرحلهٔ گزارش و شکایت رسمی می‌‌رسد)، پدیده‌‌ای منفی در ساخت اخلاقی و فرهنگی جامعه است که البته‌‌، بنیان‌‌های فلسفی و متافیزیکی دارد. خانواده، نخستین شبکهٔ نسبت‌‌های میان‌‌فردی را برمی‌‌سازد و در ذات خودْ حامل سلسله‌‌مراتبی از‌‌ رابطه‌‌ها و ارزش‌‌های رابطه‌‌ای است که سامان‌‌مندی خانواده را تضمین می‌‌کند. وجه همبستگی اعضای خانواده رفتارها و کنش‌‌های رابطه‌‌ای است که متناسب با نقش‌‌های خانوادگی دریافت کرده‌‌اند. بنابراین‌‌، بروز خشونت که در تحلیل نهایی، می‌‌تواند با غایت إعمال قدرت و گسترش سطح نفوذ و تأثیرگذاری بر دیگر اعضای خانواده همراه باشد نیز از طریق رفتارهای مختلف خشونت‌‌آمیز – به‌‌نحو مثبت یا منفی – توجیه می‌‌گردد. در این مقاله، تلاش خواهم کرد در ابتدا و تا حد امکان، به پدیدارشناسی‌‌سازیِ فلسفی زوایا و جنبه‌‌های مختلف خشونت – به‌‌مثابه کنشی رابطه‌‌ای – بپردازم. سپس تلاش خود را به پدیدارشناسی خشونت در رابطه‌‌های درون‌‌خانوادگی، از منظری فلسفی، معطوف می‌کنم تا بافت تجربی۔احساسی تحقّق آن در نخستین واحد اجتماعی آشکار شود و  در پایان نیز با پیشنهاد نظریهٔ «رابطه‌‌گروی اخلاقی» راه‌‌حلی نظری برای تعدیل بنیادین این نوع خشونت فراپیش ‌‌نهم.