جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

واکاوی رابطه انسان شناسی و امنیت در فلسفة سیاسی

چکیده:

«انسان شناسی» از مسایل حکمت نظری و «امنیت» از مسایل حکمت عملی است. نگاه متفاوت به انسان در دوره های مختلف تاریخ فلسفة سیاسی، رویکرد متفاوتی از امنیت را به نمایش می گذارد. فلسفة سیاسی کلاسیک، با نگاه کل نگر به انسان، امنیت را نیز در ابعاد مختلفی در فلسفة سیاسی به بحث گذارده است. درحالیکه نگاه جز نگر فلسفة مدرن به انسان، امنیت را به صیانت نفس تقلیل داده است، درحالی که نگاه جامع نگر به انسان در فلسفه سیاسی اسلامی، منجر به بسط مفهوم امنیت در ابعاد مختلف و حیات دنیوی و اخروی انسان گردیده است. در این نگاه متفاوت، امنیت در برخی مکاتب فلسفة سیاسی، ارزش غایی و در برخی دارای ارزش ابزاری می باشد؛ هرچند در همه مکاتب می توان امنیت را به عنوان ارزش حیاتی به شمار آورد.

[pdf-embedder url=”https://ketabshenakht.com/wp-content/uploads/2020/09/20160710152356-9717-87.pdf”]

تحصیلات

دانشجوي دكتري فلسفه سياسي اسلامي، مؤسسة آموزشي و پژوهشي امام خميني ره

تعداد صفحات

10

فصلنامه

فصلنامه علمی-پژوهشی معرفت سیاسی-سال هفتم-بهار و تابستان 1394-شماره 1 (پیاپی 13)

نویسنده

مهدی طاهری

ناشر

انجمن مطالعات سیاسی حوزه

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “واکاوی رابطه انسان شناسی و امنیت در فلسفة سیاسی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.