نقش ارتباطات و مهارت هاي ارتباطي در دوران حکومت حضرت علي (ع)

چکیده:
در طول عصرهاي متمادي، به ويژه عصر حاضر، «ارتباطات» (Communication) به عنوان سرمايه اجتماعي در کنار سرمايه هاي طبيعي، فناورانه و انساني اهميت فوق العاده يافته است. به اين دليل هر مديري بايد کوشش کند با ايجاد ارتباط دوجانبه مثبت، حسن تفاهم و احساس رضايت متقابل و سازنده را به وجود آورد و با تامين نيازهاي مادي و معنوي افراد، زمينه ايجاد تفاهم، احساس رضايت و خرسندي متقابل کارکنان و کارگران را با يکديگر فراهم سازد تا از اين طريق، باعث ايجاد انگيزش و رشديافتگي افراد در راستاي رسيدن به اهداف سازمان شود.
از طرفي، اسلام، چکيده تمامى اديان آسماني و حاصل زحمات همه انبياى الهى است. اسلامى که با «اليوم أکملت لکم دينکم وأتممت عليکم نعمتي ورضيت لکم الإسلام دينا» (احزاب: 33) کامل شد و نعمت را بر انسان تمام کرد. اسلام پس از وفات پيامبر اکرم (ص) دچار کمبودها، انحرافات و مصائب متعددي شد که با شروع حکومت و رهبري پيامبرگونه حضرت علي (ع) به جايگاه اصلي خويش بازگشت. حکومت آن حضرت، همانند ديگر حکومت ها، به مديران و اميراني نياز داشت که با داشتن مهارت هاي ارتباطي موثر، درپي جلب رضايت و خرسندي کارکنان و مراجعان باشند و نيز با ايجاد اين ارتباط موثر و دوسويه، حکومت را در رسيدن به اهداف خود ياري کنند. از اين رو در مقاله حاضر برآنيم تا با تشريح ابعاد ارتباطات و مهارت هاي ارتباطي، نقش آن را در دوران حکومت حضرت علي (ع) مشخص سازيم.

تعداد صفحه

20

فصلنامه

دو فصلنامه پژوهش نامه علوي, پاييز و زمستان 1393, دوره 5

نویسنده

کریم اسکندری,

ولی‌الله نقی‌پورفر

ناشر

پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “نقش ارتباطات و مهارت هاي ارتباطي در دوران حکومت حضرت علي (ع)”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

17 − 8 =