جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

نقد و بررسی آرای کلیفورد در باب مرجعیت

چکیده:

مرجعیت از دیدگاه کلیفورد به معنای ابتنای باورها بر صرف اعتبار شخصی یا مطلق شخص یا فرد (Authorite) است. وی بر اساس همین تعریف از مرجعیت، آن را نقد کرده، تکیه بر مرجعیت را سبب بدون دلیل‎شدن باور می‏داند و ازآنجاکه تمامی باورها باید مبتنی بر دلیل باشند و دلیل، تنها وجه ممیز میان باور درست و نادرست است، پس به سبب بی ‏دلیلی، باور مبتنی بر مرجعیت، نادرست می‎گردد. وی در پی مقایسه‎ای اشتباه میان آموزه‏های مسیحیت و اسلام، مبانی توجیه باورهای دینی در دین اسلام و مرجعیت پیامبر اسلام را مطلقا رد می‏کند. او که به دنبال عقلانی‏ کردن حداکثری باورهاست، مدعی است تمامی باورهای دینی غیر قابل دفاع عقلانی است. او نخستین معرفت‏شناس غربی است که متعرض توجیه باورهای دینی در اسلام شده است. کلیفورد اعتقادورزیدن بر اساس ادله و شواهد ناکافی را محکوم می‏کند و هرگونه اعتقاد، بدون ادله کافی را خطاکارانه و غیراخلاقی بر شمرده است و این حکم را در مورد همه باورها، اعم از دینی و غیردینی- جاری می‏داند. در این مقاله کوشیده‏ ایم تعریف کلیفورد از مرجعیت و به تبع آن، انتقاد وی از ادیان را در توجیه باورهای دینی بررسی کرده، به بوته نقد بکشانیم.

[pdf-embedder url=”https://ketabshenakht.com/wp-content/uploads/2020/10/QABASAT_Volume-22_Issue-84_Pages-73-106.pdf” title=”QABASAT_Volume 22_Issue 84_Pages 73-106″]

تحصیلات

نجم السادات الحسینی:
دانشجوي دكتري دين پژوهي دانشگاه اديان و مذاهب

سمت

قاسم پورحسن:
دانشيار گروه فلسفه دانشگاه علامه طباطبايي

تعداد صفحات

34

فصلنامه

فصلنامه علمی-پژوهشی قبسات، دوره 22، شماره 84 – شماره پیاپی 1، تابستان 1396

نویسنده

قاسم پورحسن,

نجم السادات الحسینی

ناشر

پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “نقد و بررسی آرای کلیفورد در باب مرجعیت”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.