جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

نسبت ولی فقیه و مرجعیت دینی (نقد و بررسی الگوها و نظریه‏های کلاسیک و جدید)

چکیده:

شاید یکی از مهم‏ترین مسائل حکومت دینی، نحوه تعامل ولی فقیه با مجموعه سازمان روحانیت، به‏ ویژه نهاد مرجعیت است که می‏تواند بخشی از تزاحم‏ها یا همسویی‏های جامعه دینی را با رهبری سیاسی تحت تأثیر قرار دهد. از یک‎‏سو، دیدگاه‏هایی که مرجعیت دینی درباره نحوه تعامل خود با رهبری سیاسی دارد و از سوی دیگر، مرجع بودن یا نبودن شخص ولی فقیه می‏تواند به ابعاد این رابطه پیچیدگی‏ های خاصی بخشد و رابطۀ این دو نهاد را به یکی از موضوع‏های حساس ذیل حکومت دینی بدل سازد. مروری بر رویه و متون استنادی موجود نشان می‏دهد، دراین‏ باره، ایده و الگوی مورد وفاقی وجود ندارد که این رابطه را تحت پوشش قرار دهد و این تعامل بیشتر تحت تأثیر شرایط تاریخی و سیاسی دچار قبض و بسط شده است. بااین‏ همه، تأملات کنونی نشان می‏دهد چندین نظریه و الگو دراین ‏باره وجود دارد که می‏توان آنها را در دو رویکرد کلاسیک و جدید بازخوانی کرد و به ارزیابی نتایج روش‏شناختی آنها پرداخت.

[pdf-embedder url=”https://ketabshenakht.com/wp-content/uploads/2020/09/PSQ_Volume-19_Issue-شماره-74-تابستان-95_Pages-61-90.pdf” title=”PSQ_Volume 19_Issue شماره 74- تابستان 95_Pages 61-90″]

سمت

استادیار گروه علم سیاست پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی

تعداد صفحات

29

فصلنامه

فصلنامه علمی-پژوهشی علوم سیاسی، دوره 19، شماره 74- تابستان 95

نویسنده

عبدالوهاب فراتی

ناشر

دانشگاه باقر العلوم (ع)

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “نسبت ولی فقیه و مرجعیت دینی (نقد و بررسی الگوها و نظریه‏های کلاسیک و جدید)”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.