جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

نسبت خیال با هویت در فلسفه ملاصدرا

چکیده:

در این مقاله تلاش شده است که با استفاده از روش تحلیل و استنتاج، طرحی از دیدگاهِ فلسفی ملاصدرا دربارۀ رابطۀ خیال با هویتِ انسان، ارائه شود. چنین طرحی می‌تواند چارچوب و چشم اندازی از چگونگی مداخلات تکوینی خیال در ساخت و شکل‌گیریِ هویت، ارائه کند. صورتِ نوعیه (انسانی)، صورتِ سیال (حال) و صورتِ نهایی (مَلَکات)، مفاهیمِ کلیدی برای تبیین چیستیِ هویت و سیالیت ذاتی آن هستند. خیال به مجموعۀ ظرفیت‌های نفس برای مواجهه و کار با صورت‌های خیالی، اعم از حفظ (مصوره)، دستکاری (متصرفه)، صورت‌سازی معقولات (متخیله) و معقول‌سازی صور (متفکره)، اطلاق شده است. اعتقادِ ملاصدرا مبنی‌بر تجردِ صورت‌های خیالی، صدوری و وجودی بودن این صورت‌ها،و ماده (استعداد) بودن نفس برای قبول و اتحاد با این صور، به‌عنوانِ مبانی فلسفی برای تبیین رابطۀ خیال و هویت، در نظر گرفته شده‌اند. خیال، رابطه‌ای ذاتی، اتحادی و متقابل با هویت دارد. خیال با دخالت و حضوری سه وجهی، عاملِ ساخت، منشأ بقا و واسطۀ آگاهی از هویت است. هویت نیز پس از شکل‌گیری اولیه در فرآیندهای خیال، اعم از انشا، نگهداری، دستکاری و فراخوانِ صورت های خیالی(تخیل)، دخالتی تام دارد.

[pdf-embedder url=”https://ketabshenakht.com/wp-content/uploads/2020/10/JPTR_Volume-19_Issue-2_Pages-68-88.pdf” title=”JPTR_Volume 19_Issue 2_Pages 68-88″]

تحصیلات

سید مهدی میرهادی:
دانشجوی دکتری فلسفه تعلیم و تربیت/ دانشگاه اصفهان

سمت

حسنعلی بختیار نصرآبادی:
دانشیار گروه فلسفه تعلیم و تربیت دانشکده علوم تربیتی دانشگاه اصفهان
محمد نجفی:
استادیار گروه فلسفه تعلیم و تربیت دانشکده علوم تربیتی دانشگاه اصفهان

تعداد صفحات

20

فصلنامه

فصلنامه علمی-پژوهشی پژوهش های فلسفی کلامی، دوره 19، شماره 2 – شماره پیاپی 72، تابستان 1396

نویسنده

حسنعلی بختیار نصرآبادی,

سید مهدی میرهادی,

محمد نجفی

ناشر

دانشگاه قم

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “نسبت خیال با هویت در فلسفه ملاصدرا”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.