جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

نسبت‌سنجی مسئولیت رانندگان بر پایۀ درجۀ تقصیر آنان

چکیده:

حوادث ناشی از رانندگی و تصدی وسیلۀ نقلیۀ موتوری، شایع‌ترین حوادث سال‌های اخیر محسوب می‌شوند. برای تعیین میزان مسئولیت در تصادفات رانندگی، برخی نظریه‌پردازان میزان تقصیر (ورود به پذیرش درجه‌بندی مسئولیت) را ملاک قرار داده و برخی دیگر قائل به تعیین مسئولیت به میزان مساوی هستند. از این رو، دو رویکرد تعیین میزان مسئولیت (رویکرد دخالت میزان تقصیر و رویکرد تساوی مسئولیت) در فرض اشتراک در تحقق حوادث رانندگی مورد بررسی قرار خواهد گرفت. تلاش قانون در سال‌های اخیر، وضع قوانین و مقرراتی بر اساس عدالت در این حوزه بوده است. اما آنچه برای تحقق این مسئله مشکل‌زا بوده، فقدان معیاری مشخص و مورد وفاق در بین نظرات حقوق‌دانان، فقها (متقدم و متأخر) و حتی رویۀ قضایی می‌باشد. از این رو، هدف از این تحقیق، ارائۀ یک نظام عادلانۀ تعیین مسئولیت در فرض اختلاف در میزان تقصیر در تصادفات رانندگی می‌باشد. قانون‌گذار در تعیین مسئولیت (اعم از دیه و خسارات ناشی از تصادفات) اغلب از رویکرد تساوی پیروی کرده است. اما پژوهش حاضر، به طور کلی به نفع نظریۀ تعیین مسئولیت مبتنی بر رویکرد دخالتِ نسبتِ تقصیر استدلال نموده است.
تحصیلات

سیدابراهیم قدسی: –
شهروز نوروزی: دانشجوی دکتری حقوق جزا و جرم‌شناسی دانشگاه مازندران

سمت

سیدابراهیم قدسی: دانشیار گروه حقوق ، دانشگاه مازندران ، مازندران
شهروز نوروزی: –

تعداد صفحات

24

فصلنامه

دوفصلنامه علمی-پژوهشی آموزه های حقوق کیفری ،دوره ۱۴، شماره ۱۳، بهار و تابستان ۱۳۹۶

نویسنده

سیدابراهیم قدسی,

شهروز نوروزی

ناشر

دانشگاه علوم اسلامی رضوی

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “نسبت‌سنجی مسئولیت رانندگان بر پایۀ درجۀ تقصیر آنان”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سه + شانزده =