مقايسه تطبيقي غايت حرکت تاريخ در انديشه کانت و دکترين مهدويت

چکیده:
در انديشه کانت، حرکت تاريخ از نقص به کمال، از توحش به تمدن و از حالت تضاد آميز به حالت تعادل است. محصول اين حرکت تاريخي براي انسان، دستيابي به آزادي، برابري و معقوليت است. به نظر کانت، هرچه تاريخ پيش مي رود و شرايط وحدت جامعه بشري بهتر فراهم مي شود، تشکيل اتحاديه جهاني انسان ها و رفع تضاد از زندگي آن ها غايت تاريخ است. انسان در طول حرکت تاريخي خود به مقام آزادي و معقوليت مي رسد. اين آزادي شامل دو مرحله است؛ در مرحله آزادي دروني، عواطف حيواني انسان زير سلطه عقل قرار مي گيرد و انسان در واقع به تدريج عاقل تر مي شود. در مرحله آزادي بروني، حکومت هاي استبدادي ريشه کن مي شوند و انسان به مقام استقلال از هر آن چه غيرعقلي است مي رسد؛ به ويژه از اسارت تمايلات نفساني و عملا از حکومت هاي استبدادي آزاد مي شود. اين ديدگاه داراي نقاط مشترک بسياري با دکترين مهدويت مطرح شده از سوي متفکران شيعه است؛ به طوري که مي توان ديدگاه کانت درباره غايت تاريخ را با اندکي اغماض، توجيه عقلاني و طبيعي دکترين مهدويت دانست

تعداد صفحه

22

فصلنامه

فصلنامه مشرق موعود, بهار 1395, دوره 10, شماره 37

نویسنده

شاكري زواردهي روح اله,

طاهري صحنه محسن

ناشر

موسسه آینده روشن

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “مقايسه تطبيقي غايت حرکت تاريخ در انديشه کانت و دکترين مهدويت”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پنج × یک =