جلد پشتی
پیش نمایش

معاد جسمانی صدرالدین شیرازی از منظر زبان دین

فصلنامه علمی پژوهشی شیعه پژوهی،شماره 10،بهار1396

چکیده:

معنای زبان دین یکی از مباحث داغ فلسفی در این روزگار است. فیلسوفان زبان دین به‌جد این مسئله را کاویده و دیدگاه‌های مختلفی از قبیل بیان‌ناپذیری، نظریه الاهیات سلبی، نظریه تمثیل، نظریه تنزیهی عرفانی، نظریه کارکردگرایی و نظریه بی‌معنایی را مطرح کرده‌اند. در این میان، برخی از پژوهشگران با مطالعه آثار صدرای شیرازی، به عنوان یکی از فیلسوفان بسیار مهم عالم اسلام، به استخراج دیدگاه وی در حوزه زبان دین پرداخته‌اند. نتیجه این بررسی‌ها آن است که وی زبان دین را لایه‌لایه و ذومراتب دانسته که واژه‌های آن در هر عالم معنای خاص همان عالم را دارد. سبک صدرا در تعریف واژه‌های زبان دینی توسعه در معنا و فاصله‌نگرفتن از معنای حقیقی است. در این نوشتار، به بررسی دیدگاه وی در دو حوزه زبان دین، یعنی معناشناسی اوصاف الاهی با تأکید بر صفت وجود و تحلیل معناشناسی زبان دین در قلمرو معاد می‌پردازیم.

دانلود مقاله
نویسنده

احمد زارعی حسن بقعه,

امیرعباس علی زمانی

تحصیلات

امیرعباس علی زمانی: –
احمد زارعی حسن بقعه: دانشجوی دکتری کلام(فلسفه دین) دانشگاه آزاد واحد خوراسگان

سمت

امیرعباس علی زمانی: دانشیار گروه فلسفه و کلام دانشگاه تهران
احمد زارعی حسن بقعه: –

تعداد صفحات

20

فصلنامه

فصلنامه علمی پژوهشی شیعه پژوهی،شماره 10،بهار1396

ناشر

دانشگاه ادیان و مذاهب

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “معاد جسمانی صدرالدین شیرازی از منظر زبان دین”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

20 − 3 =