جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

مطالعه تطبیقی علت تامه و ناقصه در فلسفه با سبب و شرط در علم اصول

چکیده:

علیت که از مبادی وجود و اندیشه است، از مباحث مهم در حوزه معارف دینی به شمار می‌رود. متفکران شیعه به عنوان جریانی عقل‌گرا، همواره از اصل علیت دفاع کرده و به تبیین احکام و اقسام آن پرداخته‌اند. تقسیم علت به تامه، ناقصه، حقیقی، معد، بسیط، مرکب، قریب، بعید و… در فلسفه، و تقسیم به سبب، شرط، مقتضی، مانع و معد و… در علم اصول، از جمله مباحث مشترک میان این دو علم است. فلاسفه این تقسیم را بیشتر به روش حصر ثنایی انجام داده و دانشمندان علم اصول ناظر به اعتبارات فقهی و عملی، تقسیمی چندگانه ارائه کرده‌اند. در این مقاله با روش تحلیلی، به مطالعه تطبیقی تقسیمات علت در این دو علم پرداخته و با نقد تبیین اصولی نشان داده‌ایم که تقسیم علت به روش ثنایی، از انسجام و اتقان بیشتری برخوردار، و با اشکالات کمتری مواجه است. ضمن آنکه می‌توان برخی تقسیمات علت در دانش اصول را بر اساس تقسیم رایج در فلسفه تفسیر کرد.

[pdf-embedder url=”https://ketabshenakht.com/wp-content/uploads/2020/09/12-3.pdf” title=”12″]

تحصیلات

سمت

غلامعلی مقدم هیئت علمی دانشگاه علوم اسلامی رضوی

تعداد صفحات

20

فصلنامه

فصلنامه علمی پژوهشی آموزه های فلسفه اسلامی- دوره 15، شماره 26، بهار و تابستان 1399

نویسنده

غلامعلی مقدم

ناشر

دانشگاه علوم اسلامی رضوی

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “مطالعه تطبیقی علت تامه و ناقصه در فلسفه با سبب و شرط در علم اصول”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.