متکلمان اشعری و علم منطق

چکیده:

منطق‌دانان علم منطق را معیار درستی اندیشه می‌دانند. متکلمان مواضع مختلفی نسبت به این ادعا اتخاذ کرده‌اند، تا آنجا که حتی گاهی رهبران یک جریان و مذهب فکریِ پرحضوری مانند اشاعره در برابر آن ادعا به رویارویی با یکدیگر نیز برخاسته‌اند. کاوش آثار این متکلمان بدان می‌انجامد که آنها نسبت به علم منطق یکسان سخن نگفته‌اند. نتیجۀ تحقیق حاضر آن است که متکلمان اشعری در مواجهه با علم منطق سه دوره را تشکیل داده‌اند: قبل از سده پنجم هجری، مخالفت فراوانی از سوی این متکلمان نسبت به منطق ابراز می‌گردید. با ظهور نوشته‌های غزالی، منطق به فراز می‌رسد. بعد از او، اشاعره سه طیف را تشکیل داده‌اند: بسیاری چون فخرالدین رازی، شمس‌الدین محمد سمرقندی، تفتازانی و شریف جرجانی از باب موافقت وارد شدند، شماری با شدت از تحریم اشتغال به منطق سخن گفته‌اند و کسانی چون تقی‌الدین سبکی کوشیدند به نحوی بین رویکرد موافقان و فتاوای تحریمی وفاقی برقرار کنند.

[pdf-embedder url=”https://ketabshenakht.com/wp-content/uploads/2020/08/PWQ_Volume-9_Issue-تابستان-96-مسلسل-32_Pages-170-205.pdf” title=”PWQ_Volume 9_Issue تابستان 96 – مسلسل 32_Pages 170-205″]

تحصیلات

سمت

ابراهیم نوئی: استادیار دانشگاه شهید بهشتی

تعداد صفحات

27

فصلنامه

فصلنامه علمی پژوهشی آیین حکمت -سال نهم – تابستان96

نویسنده

ابراهیم نوئی

ناشر

دانشگاه باقر العلوم (ع)

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “متکلمان اشعری و علم منطق”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.