جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

مبدأشناسی از دیدگاه احمد بن‌محمد بن‌عیسی اشعری

چکیده:

احمد بن‌محمد بن‌عیسی اشعری از اصحاب امام رضا، امام جواد و امام هادی (ع) و از راویان بزرگ شیعه در قرن سوم هجری به شمار می‌رود. تمام فقها و علمای رجال درباره وثاقت ایشان اتفاق نظر دارند. او احادیث مختلفی را درباره مبدأشناسی نقل کرده است. در این تحقیق سعی شده است با مطالعه و بررسی این روایات، آرای کلامی وی درباره مبدأشناسی به دست آید. در این مقاله بیان شده است که عالم حادث است و خدا خالقِ آن است. انسان فطرتاً خدا را می‌شناسد و در عالم ذرّ به ربوبیت او اقرار کرده است. برخی از صفات ثبوتی و سلبی خدا برشمرده شده و تصریح شده است که خالقیت، رازقیت، ربوبیت، مالکیت، فاعلیت و هدایت مخصوص خداوند است و هیچ چیزی شبیه خدا نیست؛ نه در ذات و نه در صفات، بلکه خدا این اسماء الحسنی را خود برای خویش اختیار کرده است. انسان مجبور نیست، اما توانایی و استطاعت مطلق و مستقل نیز ندارد؛ یعنی در محدوده اراده و قضا و قدر الهی اختیار دارد.

[pdf-embedder url=”https://ketabshenakht.com/wp-content/uploads/2020/08/9-1.pdf” title=”9″]

سمت

سید محمد شفیعی (استادیار گروه فقه و مبانی حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم)

تعداد صفحات

21

فصلنامه

دوفصلنامه پژوهش نامه امامیه- سال پنجم، شماره نهم، بهار و تابستان 98

نویسنده

ابراهیم قاسمی,

سید محمد شفیعی,

محمدرضا قاسمی,

مهدی جعفرزاده

ناشر

دانشگاه ادیان و مذاهب

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “مبدأشناسی از دیدگاه احمد بن‌محمد بن‌عیسی اشعری”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.