جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

مبانی فکری سیاست‌نامه‌نویسی

چکیده:

این مقاله با فرض گرفتن جریانی به نام «سیاست‌نامه‌‌نویسی» در تاریخ اندیشۀ سیاسی سده‌های میانۀ ایران، به دنبال آن است تا مبانی فکری این جریان اندیشه را بازخوانی کند. ازاین‌رو، با برشمردن پنج مؤلفۀ بنیادین، بر آن است تا وجوه مفهومی و معنایی آنها را در متون موسوم به خدای‏نامه‌ها و سیاست‌نامه‌ها مشخص نماید. این پنج مؤلفه عبارت‌‌اند از: فرّ ایزدی، عدالت، توأمانی دین و سیاست، اَشَه، و شاه آرمانی. در این راستا، مقاله کوشیده است تا نه‏تنها این مفاهیم را برای کشف سازه‌های استدلالی‏شان درون‏کاوی کند، بلکه می‏خواهد چگونگی وابستگی و پیوستگی این مفاهیم را به یکدیگر نشان دهد. فرضیۀ این مقاله آن است که مجموعۀ این مفاهیم مؤلفه‌هایی جدا از یکدیگر نیستند، بلکه خوشه‌ای مفهومی‌اند که در ارتباطی نظام‏مند با همدیگر قرار دارند؛ به‌نحوی‌که در هر مفهوم هاله‌ای از معانی دیگر مفهوم‌ها حضوری نامحسوس، ولی درعین‌حال قابل شناسایی دارد.

[pdf-embedder url=”https://ketabshenakht.com/wp-content/uploads/2020/09/PSQ_Volume-20_Issue-شماره-78-تابستان-96_Pages-37-64.pdf” title=”PSQ_Volume 20_Issue شماره 78 – تابستان 96_Pages 37-64″]

سمت

منصور میر احمدی:
استاد علوم سیاسی دانشکدۀ علوم اقتصادی و سیاسی دانشگاه شهید بهشتی
منصور میر احمدی:
استاد علوم سیاسی دانشکدۀ علوم اقتصادی و سیاسی دانشگاه شهید بهشتی

تعداد صفحات

28

فصلنامه

فصلنامه علمی-پژوهشی علوم سیاسی، دوره 20، شماره 78 – تابستان 96

نویسنده

محمدرضا مرادی طادی,

منصور میر احمدی

ناشر

دانشگاه باقر العلوم (ع)

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “مبانی فکری سیاست‌نامه‌نویسی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.