جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

مبانی حکمی پیوند دیانت، معنویت و سیاست

چکیده:
این مقاله در پاسخ به این مسئله مهم که “پیوستگی میان «معنویت» و «سیاست» چرا و چگونه محقق می­شود؟” کوشیده است تا با روش و داده­ های مبتنی بر حکمت متعالیه، ابتدا درک درستی از مقوله ­های «دین»، «معنویت» و «سیاست» به دست دهد و سپس مبانی حکمی ارتباط آن­ها را به‌طور مستدل روشن سازد. نتایج به دست آمده از رهگذر این کوشش حاکی از آن است که  دین با هدف «تکامل معنوی انسان» که یک حرکت جوهری آگاهانه است به دنبال آن است که  انسان را تا عالی­ترین کمالات وجودی رشد ­دهد و این مهم جز در بستر جامعه و امور سیاسی ممکن نیست. از این منظر هرچند سیاست در حوزه اعتباریات قرار دارد اما با توجه به اینکه کارکرد اصلی اعتباریات این است که واسطه­ رساندن انسان از نقص به کمال شوند و سیاست نیز متکفّل دستیابی به مصالح عمومی جامعه است، دین به عنوان مجموعه­ برنامه­ ها و راهنمایی­های الهی سیاست را در رساندن انسان­ها به کمالات معنوی­شان هدایت می­کند.

تحصیلات

مسعود کریمی بیرانوند: –
یحیی فوزی: –

سمت

مسعود کریمی بیرانوند: دبیر آموزش و پرورش
یحیی فوزی: استاد پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی

تعداد صفحات

18

فصلنامه

دو فصلنامه علمی-پژوهشی حکمت معاصر،دوره 7، شماره 4، پاییز و زمستان 1395

نویسنده

مسعود کریمی بیرانوند,

یحیی فوزی

ناشر

پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “مبانی حکمی پیوند دیانت، معنویت و سیاست”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دو + هفت =