جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

ماهیت فرهنگی و اجتماعی زبان در فلسفه‌های قاره‌ای و تحلیلی

چکیده:

اگرچه، نظام‌سازی، متافیزیک‌ستیزی و تاریخ‌گرایی، واگرایی دو حوزه بزرگ فلسفی، تحلیلی و قاره‌ای را سبب شده‌ است، اما می‌توان زبان را دغدغه مشترک اندیشمندان معاصر این دو جریان دانست. زبانی که، شاخصه خصوصی بودن را وانهاده و درون‌مایه‌ای فرهنگی- اجتماعی به خود گرفته است. این در حالی است که حقیقت، با دعاوی تطابق و سازگاری، سر سازش نداشته و در قالب امری بین‌الاذهانی و برآمده از گفت‌و‌گو در دل سنن و فرهنگ‌ها، رخ می‌نمایاند. گفتار حاضر، مبانی ذکر‌شده را در متن اندیشه‌های هوسرل، هایدگر، گادامر و ویتگنشتاین، به عنوان سرآمدان دو جریان فوق در اندیشه معاصر، واکاوی می‌کند.

[pdf-embedder url=”https://ketabshenakht.com/wp-content/uploads/2020/10/JPTR_Volume-13_Issue-2_Pages-73-86.pdf” title=”JPTR_Volume 13_Issue 2_Pages 73-86″]

سمت

عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی

تعداد صفحات

15

فصلنامه

فصلنامه علمی-پژوهشی پژوهش های فلسفه-کلامی، دوره 13، شماره 2 – شماره پیاپی 50، زمستان 1390

نویسنده

محمد رعایت جهرمی

ناشر

دانشگاه قم

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “ماهیت فرهنگی و اجتماعی زبان در فلسفه‌های قاره‌ای و تحلیلی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.