جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

عوامل پایداری جامعه در نهج‌البلاغه‌

چکیده:

نوشتار حاضر درصدد نشان دادن عوامل پایداری جامعه در نهج‌البلاغه‌ است. برای این کار افزون‌بر تدقیق مسائل جامعه‌شناسان کلاسیک و انطباق این مسائل با مؤلفه‌های تعریف سازمان‌‌اجتماعی، از روش تحلیل متن و تکنیک کدگذاری‌های پی‌درپی، استفاده شد تا عوامل پایداری جامعه در نهج‌البلاغه‌، استخراج شود. مهم‌ترین یافته‌های پژوهش حاضر به این شرح‌اند: نخست اینکه توجه‌ به‌ مسئلۀ جامعه‌شناسان کلاسیک (کنت‌: استمرار تعامل، وبر:‌ تعامل‌ از حیث‌ معنای آن، دورکیم: احساس‌ پیوستگی‌، اسپنسر: پیدایش و رشد تمایزهای اجتماعی، به‌ویژه تمایز در موقعیت‌ها و نقش‌ها، مارکس‌: تمایز در پایگاه‌ اجتماعی‌) مشخص‌می‌سازد که مسائل آنان ابعاد گوناگون‌ سازمان‌‌اجتماعی بوده‌است؛ در ثانی مرور دقیق و روشمندانۀ نهج‌البلاغه نشان می‌دهد، جمع‌بندی ویژگی‌های جوامع‌ قابل‌دوام‌ و موفق‌ و مقایسه‌ با ویژگی‌های ‌جوامع‌ دچار انحطاط در کلام‌ علیg در تناسب با این ابعاد بر سه‌ امر محوری موجب‌ دوام‌ و موفقیت‌ جوامع می‌شود: 1. توحید و یکتاپرستی؛ 2. الفت‌ و همبستگی ‌زیاد و فراگیر؛ 3. عدالت‌ توزیعی و کیفری. الفت‌ و همبستگی عنصر مقوّم‌ در هر گروه‌ و سازمان اجتماعی است‌ و عدالت‌ بهترین ‌شکل‌ تنظیم‌ تمایزهاست‌ که‌ توافق‌ بر تمایزات‌ را پسندیده‌ و قابل دوام‌ می‌سازد و می‌توان‌ گفت که‌ محکمات‌ آراء جامعه‌شناسی،‌ مؤید نظریۀ‌‌ مستخرج‌ از نهج‌‌البلاغه‌ است.

تحصیلات

غلامرضا صدیق اورعی: –
مهدیه باقری: دانشجوی کارشناسی ارشد گروه علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی مشهد
سیده شیوا محمدی:‌ دانشجوی کارشناسی ارشد علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی مشهد

سمت

غلامرضا صدیق اورعی: عضو هیئت‌علمی گروه علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی مشهد
مهدیه باقری: –
سیده شیوا محمدی:‌ –

تعداد صفحات

20

فصلنامه

دوفصلنامه علمی-پژوهشی اسلام و علوم اجتماعی، دوره 10، شماره 19، پاییز و زمستان 1397

نویسنده

شیوا محمدی,

غلامرضا صدیق اورعی,

مهدیه باقری

ناشر

پژوهشگاه حوزه و دانشگاه

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “عوامل پایداری جامعه در نهج‌البلاغه‌”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سه × سه =