جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

ظرفیت آموزه های اسلامی در تاسیس بخش های اقتصادی (با تاکید بر اقتصاد بخش تعاونی)

چکیده:

بعد از ناکامی‌های بخش خصوصی در حل معضل فقر و تضاد طبقاتی،نظام سرمایه‌داری به ظاهر نقش بیشتری در اقتصاد به دولت داد؛اما اقتصاد مختلط دو بخشی نیز در حل معضلات اقتصادی کامیاب نبود؛ چون سرمایه‌داران بر تمام بخش‌های دولت مسلط شدند و هرگز به زیان خود عمل نمی‌کردند؛پس از آن، مشکل را دوری اقتصاد از آموزه‌های اخلاقی اعلام کردند و بخش اقتصاد بدون سود را دنبال کردند. نظام سرمایه‌داری براساس مبانی بینشی و ارزشی خود و نیز بر پایه اصول برگرفته از آن مبانی (اصل پیگیری منافع مادی شخصی،اصالت مالکیت فردی مطلق،اصل آزادی مطلق اقتصادی،اصل رقابت اقتصادی و اصل عدم مداخله دولت در روابط اقتصادی مردم)،در عمل به این سمت رفت که تمام مازاد تولید اختصاص به سرمایه دارد. به دنبال آن کامیابی‌ها،اقتصاد تعاونی به سرعت در سطح بین‌المللی گسترش یافت؛اما چون اصول،ارزش‌ها اهداف،روش‌های فعالیت اقتصادی مورد قبول تعاون‌گران و نیز جایگاه انسان و سرمایه با آموزه‌های نظام سرمایه‌داری و سوسیالیسم ناسازگار بودند،طرفداران هر دو نظام پس از مأیوس شدن از نابودی اقتصاد تعاونی،کوشیدند تا آن را به انحراف بکشانند و تا حد فراوانی هم موفق شدند و هم‌اکنون اقتصاد تعاونی با توجه به میزان تحقق امور پیش‌گفته به سه نوع تقسیم می‌شود که عبارت هستند از:1. رویکرد اول:این رویکرد باور دارد که فعالیت‌های اقتصادی باید به گونه‌ای سامان‌دهی شوند تا فعالان اقتصاد تعاونی رفع نیازهای مادی خود و دیگر اعضای تعاونی را دنبال کنند و در ضمن عرصه اقتصادی باید عرصه بروز و نمود ارزش‌های اخلاقی و انسانی باشد و جایگاه انسان در فرایند اقتصادی ترفیع و منزلت سرمایه کاهش پیدا کند.

تحصیلات

سمت

دانشیار گروه اقتصاد پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی

تعداد صفحات

30

فصلنامه

فصلنامه علمی-پژوهشی اقتصاد اسلامی، دوره 11، شماره 41، زمستان 1390

نویسنده

احمد علی یوسفی

ناشر

پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “ظرفیت آموزه های اسلامی در تاسیس بخش های اقتصادی (با تاکید بر اقتصاد بخش تعاونی)”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

یک × سه =