جلد پشتی
پیش نمایش

ظرفیت‌های معنویت‌گرایی علوی در تحقق عدالت اجتماعی

فصلنامه علمی-پژوهشی علوم سیاسی، دوره 22، شماره 85 - بهار 98

چکیده:

هدف پژوهش حاضر کشف ظرفیت‌های موجود در نسبت میان معنویت و عدالت اجتماعی بود. پژوهش با شیوه توصیفی- تحلیلی به دنبال این چالش بوده است که کدام قرائت از معنویت‌گرایی و به‌دلیل دارابودن چه عناصر و ویژگی‌هایی می‌تواند به بسط عدالت اجتماعی مطلوب اسلامی یاری رساند. پیش‌فرض پژوهش نیز عبارت از این بود که میان عدالت و معنویت، رابطه‌ی طرفینی حاکم است. نتایج نشان داد، تعاریف ارائه ‌شده از عدالت، در دو سطح “تعاریف صوری” و “تعاریف محتوایی” قابل تفکیک هستند. تعاریف صوری به درون‌مایه و محتوای حقوقی و معیارهای برابری و نابرابری افراد و مصادیق و شاخص‌های تبعیض و جانبداری ورود نمی‌کنند و معمولاً به‌آسانی مورد پذیرش افراد و صاحب‌نظران قرار می‌گیرند. در حالی که آن‌چه محل اختلاف و تنازع فکری میان عدالت‌پژوهان است، به سطح جوهری و محتوایی عدالت مربوط می‌شود. همچنین منظومه معنویت‌گرایی علوی به‌دلیل برخورداری از سه عنصر: “تاکید بر حرمت و حقوق انسانی”، “آخرت‌گرایی غیر انزواگرایانه” و “توحید جامعه‌گرا”، تسهیل‌گر عدالت‌پذیری و عدالت‌خواهی شده و زمینه‌ی تحقق عدالت اجتماعی را فراهم می‌سازد.

دانلود فایل
نویسنده

احمد واعظی

تحصیلات

سمت

استاد گروه فلسفه و کلام دانشگاه باقرالعلوم(ع)، قم، ایران

تعداد صفحات

20

فصلنامه

فصلنامه علمی-پژوهشی علوم سیاسی، دوره 22، شماره 85 – بهار 98

ناشر

دانشگاه باقر العلوم (ع)

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “ظرفیت‌های معنویت‌گرایی علوی در تحقق عدالت اجتماعی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دو × 1 =