جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

طباطبایی و نظریۀ «روح معنا» در تبیین الفاظ متشابه قرآن

چکیده:

دربارۀ الفاظ متشابه قرآن مانند لوح، قلم، عرش، کرسی و … دو دیدگاه اصلی وجود دارد. یک نظر آن است که این واژه‌ها در معانی محسوس، حقیقت، و در معانی معقول مجازند، اما طبق دیدگاه دیگر این واژه‌ها در معانی معقول هم حقیقت‌اند. طبق این دیدگاه، که آن را با الهام از غزالی «نظریۀ روح معنا» نامیده‌ایم، الفاظ بر ارواح معانی وضع شده‌اند و خصوصیات مصادیق در معنای اصلی وجود ندارد. اصل این دیدگاه از غزالی است و بسیاری از عارفان و حکیمان پس از او هم آن را پذیرفته‌اند. این دیدگاه خود به سه صورت قابل تقریر است که دیدگاه طباطبایی در المیزان دربارۀ این الفاظ نیز با یکی از این تقریرات سه‌گانه مطابقت دارد.

[pdf-embedder url=”https://ketabshenakht.com/wp-content/uploads/2020/10/72213915207.pdf”]

سمت

حامد شیوا:
دانشیار دانشگاه مفید
محمدباقر حجتی:
استاد دانشگاه آزاد واحد علوم تحقیقات
نهله غروی نائینی:
استاد دانشگاه تربیت مدرس تهران

تعداد صفحات

21

فصلنامه

فصلنامه علمی-پژوهشی پژوهش های فلسفی کلامی، دوره 13، شماره 4 – شماره پیاپی 52، تابستان 1391

نویسنده

حامد شیوا,

محمدباقر حجتی,

نهله غروی نائینی

ناشر

دانشگاه قم

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “طباطبایی و نظریۀ «روح معنا» در تبیین الفاظ متشابه قرآن”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.