شيوه هاي اجتماعي سياسي اميرمومنان (ع) در جهت جذب و هدايت مخالفان

چکیده:
سنت معصومان(ع) و به ويژه سيره عملي آنان گسترده ترين و غني ترين منبع ديني براي استخراج و دريافت آموزه هاي ديني فرهنگ جهادي، جهاد علمي مي باشد و دراين ميان مطالعه سيره عملي امير مؤمنان علي (ع) به لحاظ استفاده از فرصت تشکيل حکومت اسلامي توسط آن بزرگوار و اعمال سياست هاي فرهنگي از اهمّيّت بيشتري برخوردار است. اين مقاله باروش کتابخانه اي درگردآوري ازمنابع دست اول، و شيوه توصيفي تحليلي در تجزيه وتحليل داده ها، با واکاوي جوانب فرهنگ جهادي و به ويژه جهاد علمي در سيره عملي امير مؤمنان علي(ع) درزمينه شيوه هاي اجتماعي سياسي جذب و هدايت مخالفان به اين نتيجه دست يافته است که امير مؤمنان علي(ع) با بهره گيري از پنج شيوه انتقاد پذيري ازدوست ودشمن و توسعه آزادي هاي سازنده براي بيان عقايد از سوس سرسخت ترين مخالفان وسکوت معنادار و حکيمانه در مواردي که به مصلحت و مطابق حکمت است و نيز عدالت گستري ودفاع از آن تا پاي جان و همچنين مدارا و نرم خويي و تحمل ناهنجارترين برخوردها از سوي مخالفان، به جذب و هدايت حد اکثري مخالفان پرداختند. سيره مستمرآن حضرت در طول عمر شريفشان و نيزسخن وکلام آن حضرت و نيز تحليل عقلي بهترين دليل بر تاثير عوامل نامبرده در جذب و هدايت مخالفان مي باشد.