جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

رویکرد انتقادی به حصر اخلاق در تعریف فضیلت گرایانه

چکیده:

نگرش غالب اخلاق پژوهان اسلامی در هویت معرفتی اخلاق، همواره فروکاستن آن به صفات و هیئت های راسخ نفسانی انسان بوده است. ایده اصلی این پژوهش آن است که در عین التزام به اهمیت صفات درونی، با توجه به مستندات متعدد از جمله رویکردهای جدید در حوزه اخلاق اجتماعی به خصوص جنبه های کاربردی و حرفهای آن، رفتارهای بیرونی جایگاه ویژه تری در مفهوم یابی اخلاق به دست خواهند آورد. البته با رویکرد انصاف نگرانه علل تمرکز بر تعریف اخلاق به صفات نفسانی به صورت مستقل ارائه گردید؛ با تحفظ بر این اصل که مراد از فضیلتگرایی در این تحقیق بیشتر تعریف اخلاق به فضیلت است نه الزاماً مکتب فضیلتگرایی که در مقابل وظیفه گرایی، غایت گرایی و قراردادگرایی است، هرچند این نگاه صفت محوری در اخلاق بی تأثیر از اندیشه های مکتب فضیلت گرایی نیست.

[pdf-embedder url=”https://ketabshenakht.com/wp-content/uploads/2020/09/QABASAT_Volume-24_Issue-92_Pages-83-102.pdf” title=”QABASAT_Volume 24_Issue 92_Pages 83-102″]

سمت

دانشیار گروه شیعه شناسی پردیس فارابی دانشگاه تهران

تعداد صفحات

20

فصلنامه

فصلنامه علمی-پژوهشی قبسات، دوره 24، شماره 92، تابستان 1398

نویسنده

مسلم محمدی

ناشر

پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “رویکرد انتقادی به حصر اخلاق در تعریف فضیلت گرایانه”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.