جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

روش شناسی علوم قرآن از منظر فلسفه علم

چکیده:

مجموعه‌ای از مباحث کلّی مرتبط با قرآن که وجهی از وجوه مطالعات قرآنی را تبیین می‌کند یا به پرسشی از پرسش‌ها دربارة‌قرآن می‌پردازد، با عنوان کلی «علوم قرآن» نامیده می‌شوند. به دلیل نقش مهمی که مطالعات روشمند در علوم قرآن در توسعه و رشد این علوم دارد، باید روششناسی این علوم ساماندهی شود، تا معلوم شود روش پژوهش در علوم قرآن از روش‌های دروندینی به دست می‌آید یا روش‌های بروندینی؟ یا اینکه از هر دو روش می‌توان استفاده کرد؟ همچنین، باید معلوم کرد که علوم قرآن همگی دارای روش واحدی هستند یا با توجه به نوع مسئله روش‌های متعدد دارند؟
نویسنده در این مقاله در پی بیان آن است که علوم قرآن، دانشی تکروشی نیست و علوم مختلف قرآن بسته به ماهیتشان از روش‌های مختلف نقلی، عقلی و تحلیل زبانی پیروی می‌کنند؛ و روش‌های تحقیق ریاضیات، دانش‌‌های تجربی، علم تاریخ، علم کلام، علوم حدیثی، علوم ادبی، نقد ادبی، زیباشناسی، زبانشناسی و غیره در علوم قرآن کارآیی دارند. به عبارت دیگر، بهترین روش در مطالعات مربوط به علوم قرآن، روش پژوهش ترکیبی ( یا تلفیقی) است.

تحصیلات

سمت

عضو هیئت علمی گروه الهیات دانشگاه پیام نور تهران، تهران، ایران

تعداد صفحات

27

فصلنامه

دوفصلنامه علمی-پژوهشی فلسفه دین ،دوره ۵، شماره ۱، بهار و تابستان ۱۳۸۶

نویسنده

ابراهیم فتح اللهی

ناشر

دانشگاه امام صادق (ع)

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “روش شناسی علوم قرآن از منظر فلسفه علم”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

17 − 13 =