جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

روایت های تاویلی باطنی؛ تاویل یا تداعی معانی

چکیده:

نوشته حاضر در پی طرح این ادعا است که پاره‏ای از روایت‏های تاویلی – که با ساختار کلام و دلالت‏های متعارف زبانی قابل استناد به متن نیستند – در حقیقت تاویل نیستند. هر چند از این گونه روایت‏ها به تاویل تعبیر شده‏اند، اما به دلیل شباهت آنها به تاویل و از باب استطراد، چنین نام گرفته‏اند. این ها به جهت مشابهت‏هایی که با متن دارند، تداعی معانی هستند. گویندگان، بنا به پاره‏ای ملاحظات، این تاویل‏گون‏ها را در زیر آی های و با اشاره به آن گفته‏اند. بررسی این ادعا و شواهد آن، و ارائه دیدگاه صاحب‏نظران در این باره، رویکرد این پژوهش است. این پژوهش در صدد است تا با رصد کردن این گونه از تاویل‏نماها و با روش توصیفی تحلیلی، تکلیف زبان‏شناختی آن ها را روشن نماید، و میزان نسبت آن ها با متن و اعتبارشان را بررسد.

[pdf-embedder url=”https://ketabshenakht.com/wp-content/uploads/2020/09/HS_Volume-22_Issue-85_Pages-3-29.pdf” title=”HS_Volume 22_Issue 85_Pages 3-29″]

سمت

فتح الله نجارزادگان -استاد پردیس فارابی دانشگاه تهران, کاظم قاضی زاده-عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدّرس, محمد مرادی-عضو هیئت علمی دانشگاه قرآن و حدیث )نویسنده مسؤول

تعداد صفحات

26

نویسنده

فتح الله نجارزادگان,

کاظم قاضی‌زاده,

محمد مرادی

ناشر

پژوهشکده حدیث حوزه

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “روایت های تاویلی باطنی؛ تاویل یا تداعی معانی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.