جلد پشتی
پیش نمایش

روایات عاشورایی مقتل شیخ صدوق در میزان نقد

فصلنامه علمی پژوهشی شیعه پژوهی،شماره10،بهار 1396

چکیده:

مقتل الحسین موجود در کتاب الأمالی شیخ صدوق از جمله مقاتل برجای مانده و قدیمی شیعی است که در حدود قرن چهارم نگاشته شده است. برخی روایات موجود در این کتاب از جمله روایاتی است که دستاویز کتب غالیانه ای شد که در قرن دهم به بعد رواج پیدا کرد و بر افکار شیعه در سده های پس از خود تأثیر شگرفی گذاشت. شیخ صدوق پنج روایت مفصّل را در پنج مجلس نقل کرده که البته در قالب یک مقتل جامع نمی گنجد. علی رغم اینکه گزارش شیخ صدوق بر اساس حدیث سامان یافته، اما لحن استفاده می شود. » زبان حال « روایا وی مانند لحن ابن اعثم کوفی، لحنی است که در علاوه بر لحن، روایت شیخ صدوق نیز به گزارش ابن اعثم شباهت نزدیکی دارد، به طوری که چنین برداشت می شود که هر دو گزارش برآمده از قصه های قصه خوانانی است که در عراق شهره بوده اند که به تدریج به شکل روایت در روایتگاری راویان قارار گرفت و در نتیجه به شیخ صدوق رسید. روایا او درباره امام حسین  و روز عاشورا ضمن اینکه آشفتگی های متنی دارد، بعض ا با وقایع مسلم تاریخی ناساازگار بوده و گاه شأن امام معصوم خدشه دار شده است. این بررسی می کوشد به برخی از این هجمه های تحریفی اشاره کند و مطالب تاریخی و روایی  را بکاود.

دانلود مقاله
نویسنده

محسن رفعت

تحصیلات

سمت

استادیار گروه قرآن و حدیث، دانشگاه حضرت معصومه قم

تعداد صفحات

30

فصلنامه

فصلنامه علمی پژوهشی شیعه پژوهی،شماره10،بهار 1396

ناشر

دانشگاه ادیان و مذاهب

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “روایات عاشورایی مقتل شیخ صدوق در میزان نقد”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

3 × 5 =