جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

خودمختاری از دیدگاه کریستین کرسگارد

چکیده:

در این نوشته دیدگاه کرسگارد درباره عمل و مؤلفه‌های ساختاری آن بررسی می‌شود. وی معتقد است کارکرد ساختاری عمل، تقوم‌بخشی به فاعل است. از سوی دیگر، خودمختاری و کارآیی دو خصوصیت ساختاری فاعل هستند. از آنجا که خصوصیت ساختاری هر شیء برای آن شیء، جنبه هنجاری دارد، هر فاعلی باید مختارانه و کارآمد عمل کند تا فاعلیت خود را تقوم بخشد. رویه‌ای که کرسگارد برای دست‌یابی به خودمختاری و کارآیی پیشنهاد می‌کند، امر مطلق و مشروط کانت است. کرسگارد معتقد است عمل مختص انسان نیست و حیوانات نیز گرچه تابع اوامر کانتی نیستند، از نوعی خودمختاری برخوردارند، اما خودمختاری در معنای دقیق و عمیق آن، به معنای انتخاب اصول عمل است و در این معنا فقط انسان را می‌توان خودمختار دانست

[pdf-embedder url=”https://ketabshenakht.com/wp-content/uploads/2020/10/JPTR_Volume-17_Issue-3_Pages-71-86.pdf” title=”JPTR_Volume 17_Issue 3_Pages 71-86″]

تحصیلات

دانشجوی دکتری کلام دانشگاه قم

سمت

تعداد صفحات

16

فصلنامه

فصلنامه پژوهش های فلسفی و کلامی دانشگاه قم دوره 17، شماره 3 – شماره پیاپی 67، بهار 1395،

نویسنده

زهرا جلالی

ناشر

دانشگاه قم

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “خودمختاری از دیدگاه کریستین کرسگارد”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.