حقوق و تربيت شهروندي در نهج البلاغه

چکیده:
يکي از مباحث مهم امروز جهان حقوق شهروندي و تربيت شهروندي است. مباحث «شهروندي» به شکل امروزي سابقه تاريخي ندارد، ولي بايد اعتراف کرد که طي قرن اخير مطالب و مباحث آن رشد فزاينده اي داشته است. بايد گفت که شايد طرح بحث شهروندي از ديدگاه نهج البلاغه و نظرهاي حضرت علي (ع) بهترين شيوه در دست يابي به اين حوزه است؛ زيرا نهج البلاغه در حکم برادر قرآن کريم و حضرت علي (ع) از آگاه ترين شخصيت ها به اسلام بعد از پيامبر است. از طرف ديگر، وي براي مدتي زمام داري حکومت اسلامي را در دست داشته است و بيش از ساير دوره ها زمام داري آن حضرت با تنوع نژادها، زبان ها، رنگ ها، دين ها، و سرزمين ها رو به رو شده است و در اين دوره گروه هاي سياسي، عقيدتي، و کلامي نيز رشد کرده بودند.
در اين مقاله با ارائه تعريفي از شهروندي و وضعيت آن، و نيز نظر قرآن در اين باره، حقوق شهروندي از ديدگاه نهج البلاغه و حضرت علي (ع) در سه حوزه شناختي، عاطفي، و رفتاري بررسي مي شود و در آخر نشان داده مي شود كه شهروندي در جهان معاصر از معناي حقيقي خود دور شده است و مطابقت نظريات حضرت علي (ع) با قوانين روز جهاني اين دورشدن شهروندي از معناي واقعي اش را بيش تر مشخص مي سازد.

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “حقوق و تربيت شهروندي در نهج البلاغه”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

15 − 14 =