جلد پشتی
پیش نمایش

حضرت آدم «ع» و گناه در مرتبه عشق

فصلنامه علمی-پژوهشی قبسات، دوره 21، شماره 82، زمستان 1395

چکیده:

داستان حضرت آدم (ع) در قرآن مورد توجه اکثر متکلمان و فیلسوفان است. اصولاً شیوه قرآن بر آن است که مسائل و مفاهیم ذهنی و معقولات ورای محسوسات و فراتر از درک محدود بشری را به یاری تمثیل و تشبیه معقول به محسوس بیان نماید؛ اما باید توجه داشت که مواد داستان و ساختار درونی دارای واقعیت است. طبق آیه «وَ عَصى‏ آدَمُ رَبَّهُ فَغَوى»  (طه: 121) حضرت آدم(ع) مرتکب عصیان شده است. مفسران با مشرب‌های مختلف کلامی و عرفانی به‏گونه‌ای آیه را تفسیر می‌کنند که خدشه‌ای بر عصمت حضرت آدم 7 وارد نشود. با این وجود باز هم شبهاتی مطرح است که پاسخ مفسران به حل آنها نمی‌انجامد. با بررسی دقیق مفردات آیه و استفاده از روایات می‌توان گفت این آیه بیانگر نحوه سیر و سلوک آدم (ع) در دنیاست و با عصمت حضرت آدم (ع) هیچ‏گونه منافاتی ندارد. حضرت آدم (ع) در اثر خوردن از درخت ممنوعه و توجه به غیر خدا از درگاه الهی رانده شده و نمی‌تواند مانند پیامبر اکرم ص به مراتب بالای ولایت دست یابد و عاصی خوانده می‌شود.

دانلود فایل
نویسنده

زهرا توکلی,

مجید صادقی حسن آبادی

تحصیلات

زهرا توکلی: دانشجوی دکتری حکمت متعالیه دانشگاه اصفهان
مجید صادقی حسن آبادی: –

سمت

زهرا توکلی: –
مجید صادقی حسن آبادی: دانشیار گروه فلسفه کلام دانشگاه اصفهان

تعداد صفحات

21

فصلنامه

فصلنامه علمی-پژوهشی قبسات، دوره 21، شماره 82، زمستان 1395

ناشر

پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “حضرت آدم «ع» و گناه در مرتبه عشق”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

3 × 5 =