حدیث «لاعدوی»؛ انتساب و مفهوم شناسی

فصلنامه علمی-پژوهشی علوم حدیث- سال بیست و یکم-شماره ۱ (پیاپی ۷۹، بهار ۱۳۹۵)

چکیده:

حدیث «لا عدوی» به معنای نفی مطل سرایت بیماری از بیمار به فرد سالم، در منابع حدیثی فریقین به پیامبر منتسب است. این حدیث از سویی با مسلمات تجربی و پزشکی و از سوی دیگر، با برخی روایات معتبر در تعارض است. از این رو، مورد توجه اندیشمندان و پژوهش گران مباحث حدیثی بوده و توجیه هایی برای معنای آن بیان کرده اند؛ اما هیچ یک از آن توجیه ها با ظاهر حدیث و فضای صدور آن سازگار نیست. همچنین، احتمال نسخ و تصحیف و نقل به معنا نیز در آن مردود است. این روایت، با ملاحظه این اشکالات و با توجه به ضعف اعتبار آن در منابع شیعی و تردید یا انکار برخی از راویان اصلی آن در منابع سنی انتساب آن به پیامبر مورد تردید جدی و اساسی است. تلاش این نوشتار بر اعتبار سنجی این حدیث و مفهوم شناسی آن استوار است و ضمن تبیین و تشریح اشکالات فوق و بررسی اعتبار سندی حدیث و وجوه مختلفی که درباره معنای آن می توان مطرح کرد و رد آنها، احتمال جعل آن را تقویت می کند.

دانلود فایل
نویسنده

محمود کریمیان

سمت

پژوهشگر پژوهشکده علوم و معارف حدیث

تعداد صفحات

23

فصلنامه

فصلنامه علمی-پژوهشی علوم حدیث- سال بیست و یکم-شماره ۱ (پیاپی ۷۹، بهار ۱۳۹۵)

ناشر

پژوهشکده حدیث حوزه

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “حدیث «لاعدوی»؛ انتساب و مفهوم شناسی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

13 − دوازده =