جلد پشتی
پیش نمایش

جستاری در نقد حضور اعقاب حضرت عباس(ع) در شبه‌قاره هند

فصلنامه علمی-پژوهشی تاریخ اسلام، دوره 17، شماره 67، پائییز 1395

چکیده:
نسب‌شناسی را می‌توان شاخه‌ای از مطالعات شمرد که از نظر تاریخی، اجتماعی و حتی فقهی، دارای اهمیت بسیار، به‌ویژه برای شیعیان است. منابع نسب‌شناسی، آگاهی‌های اندکی در باره اعقاب عباس‌بن‌علی(ع) در اختیار ما می‌نهد. بر اساس مندرجات کتاب زاد الأعوان (تألیف‌یافته در سال 1315ق.) که تنها سند مورد استفاده منابع بعدی است، علویان عباسی‌تبارِ اواخر قرن پنجم هجری به هند آمدند و طایفه اعوان هند هم که اکنون علوی خوانده می‌شوند، بدیشان منسوب‌اند.
این نوشتار، برای بررسی درستی این انتساب، منابع مورد استناد زاد الأعوان، یعنی سه کتاب: میزان هاشمی، میزان قطبی و خلاصة الأنساب را با مراجعه به منابع رجالی، انساب، تاریخ و حدیث، مورد واکاوی قرار داده است و به این نتیجه رسیده که دو کتاب نخست، وجود خارجی ندارد و کتاب سوم نیز به احتمال قوی همان خلاصة الأقوال مرحوم علامه حلی (م. 726ق.) است که مطالب آن برای اثبات این مدعا کافی نیست. همچنین، اثبات تاریخی شخصیتی به نام «عون قطب شاه» از نسل حضرت عباس(ع) و خلیفه عبدالقادر گیلانی، از مستندات ارائه‌شده برنمی‌آید.

دانلود فایل
نویسنده

سید علمدار حسین شاه,

محمدطاهر عباس

تحصیلات

محمدطاهر عباس: سطح چهار جامعة المصطفی العالمیة
سید علمدار حسین شاه: دانشجوی دکتری تاریخ اهل‌بیت(ع)، جامعة المصطفی العالمیة

سمت

تعداد صفحات

35

فصلنامه

فصلنامه علمی-پژوهشی تاریخ اسلام، دوره 17، شماره 67، پائییز 1395

ناشر

دانشگاه باقر العلوم (ع)

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “جستاری در نقد حضور اعقاب حضرت عباس(ع) در شبه‌قاره هند”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پنج × پنج =