جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

جستاری در اصطلاح شناسی و مبانی ادبیات داستانی دفاع مقدس

ادبیات داستانی ایران، پیش از ظهور انقلاب اسلامی، ثمره رویکرد تقلیدمآبانه نویسندگان داستان طی شش دهه بود. ریشه ‏های نظری و شیوه ‏های مهارتی داستان ‏نویسی به نحو بنیادین، بر اساس رویکرد اومانیستی دوران مدرن بنا نهاده شد؛ از این ‏رو در تکرار اصطلاحات و حتی ترجمه آنها، مفاهیم مربوط به حوزه ادبیات داستانی، پیوند بنیادین خود را با این دیدگاه حفظ کردند. گستره پیوند این مفاهیم و زنجیره ارتباطی آنها، گویای آن است که هرگونه پژوهشی درباره ادبیات داستانی و گونه‏ ها و مسائل مرتبط با آن در «اصول موضوعه» خود به مبادی فکری اندیشه غرب وابسته است؛ تا جایی که کمتر اصطلاح مشهور ترجمه ‏ای در این حوزه وجود دارد که بتوان مفهوم رایج ترجمه ای آن را به عنوان اصول موضوعه پژوهشی در حوزه ادبیات داستانی تحول‏ خواه انقلاب فرض کرد‏. از این ‏رو ادبیات داستانی پس از انقلاب به فراخور توجه به این مهم، دست به جعل اصطلاحاتی بی ‏پیشینه زده است تا در گفتمان ادبی با تفسیری که گویای وجود اشتراک لفظی دو معنای متفاوت است، با فضای غالب ترجمه‏ ای به مقابله ‏ای منتقدانه و فعالانه برخیزد و زبان و گفتمان خود را بنیان نهد.

چنین روندی که از سال ‏های آغازین پیروزی انقلاب شکل گرفت، به صورت متناوب، به میزان توجه پژوهشگران این حوزه به مبادی و اصول موضوعه پژوهش‏ های داستانی دنبال شد. این روند از واکنشی انضمامی در نقد، تحلیل و دسته‏ بندی داستان آغاز شد. در این واکنش، موضوعات و مضامین برخاسته از افق فکری و تجربی انقلاب به داعیه تغییر در گفتمان داستان، به نحو انضمامی دست به تقسیم‏ بندی زدند. این موضوعات درصدد‏ معرفی تغییری بنیادین یا اتخاذ رویکردی جدید در حوزه ادبیات یا دسته‏ بندی تغییرات رخ‏ داده در آثار و بررسی و تحلیل آن بر پایه نظامی فکری- فلسفی و زیبایی‏ شناختی اسلامی بودند؛ اما به مرور، روشن شد نظام ‏بندی حوزه ادبیات داستانی با تلقی ساده‏ اندیشانه در کشف موضوع یا پرداخت به یک مضمون صورت نمی‏گیرد و این نظام، ارتباط وثیقی به تلقی به‏کاربرندگان آن از قالب ‏های ادبی، رویکردهای ساختاری، سنجه ‏های زیبایی ‏شناسانه و مبانی ‏شناختی و معرفتی دارد. نوع واکنش اولیه اهالی متعهد ادبیات داستانی پس از انقلاب به گستره موجود پیش از آن، مبنی بر تأکید بر وجه انضمامی داستان‏ ها، همچنان طی بیش از سه دهه ادامه یافته است. این امر به نوعی پارادوکس، درون گفتمان ادبی و مباحث نظری داستان ‏نویسی پس از انقلاب دامن زده است که میان برخی مفاهیم نوظهور با مفاهیم، مبادی و اصول موضوعه برخی تعابیر مستعمل دیگر برقرار شده است؛ در حالی که غفلت از مبادی و اصول موضوعه، و اشتراک لفظی برخی مفاهیم، زمینه را برای ظهور و جلوه آشکار اقسام نامتجانس با مقسم ادبیات داستانی انقلاب اسلامی مهیا کرد. ظهور چنین پدیده‏ای که کارکرد‏های نظری آن بر اهالی فن مخفی نبود، توجه و آگاهی‏ دهی به وجود چنین مبادی ترجمه ‏ای در متن تعاریف گونه ‏های داستانی برآمده از انقلاب اسلامی را سهل ‏تر می‏کرد.

چنین بروز و ظهوری از مبادی فکری ادبیات غرب در آثار نسل متقدم نویسندگان گونه پیش ‏تاخته ادبیات داستانی پس از انقلاب (ادبیات داستانی دفاع مقدس) دیده شد که گرچه تجربه عملی و قدرت تحلیلی ضعیف این نویسندگان در تحقق آن مؤثر افتاد، اما در ارتباط تنگاتنگی با مقوله ادبیات داستانی موضوعی یا مضمونی انقلاب و ماهیت آن بود و بیش از خلأهای فکری و تجربی این نویسندگان از جنگ، مبادی و اصول موضوعه گفتمان داستانی در شکل ‏گیری این گونه مؤثر بودند.

از این ‏رو بازخوانی اصطلاحات رایج در این حوزه، بازشناسی مجاری ظهور چنین پدیده‏ای در پی تجربه اصیل انقلاب و معارف غنی آن است.

موضوع کتاب:

ادبیات داستانی دفاع مقدس

 

مخاطبان اصلی:

اساتید رشته ادبیات پایداری و ادبیات معاصر؛ دانشجویان دکتری و

کارشناسی ارشد؛ منتقدان و اصحاب نظر در حوزه ادبیات داستانی

 

مسائل اصلی:

بررسی، مفهوم شناسی، تعریف اصطلاحات متداول این حوزه و تقسیم بندی آنها بر اساس تمایزات و اختصاصات محتوایی

زمینه و گستره گونه شناسی ادبیات داستانی دفاع مقدس

گونه شناسی موضوعی و مضمونی ادبیات داستانی دفاع مقدس

تقدس، امر مقوم گونه ادبیات داستانی دفاع مقدس

نسبت گونه ادبیات داستانی دفاع مقدس و امر فطری

زمینه های ظهور اصطلاحات مختلف در ادبیات داستانی جنگ چیست؟

مفهوم، نقش و جایگاه “دفاع” در اصطلاحات رایج برای جنگ هشت ساله چیست؟

مفهوم، نقش و جایگاه “تقدس” در اصطلاحات رایج برای جنگ هشت ساله چیست؟

 

اهداف:

ادبیات داستانی مربوط به جنگ هشت ساله ایران و عراق، به عنوان تنها نوع ساختار مند بر آمده از انقلاب اسلامی، که از حقیقت تاریخی مطلقی حکایت می کند، دارای خصائص گونه ای منحصر است.   نگارنده اثر  با تمرکز بر ارکان معنایی و هیئت ترکیبی اصطلاح “داستان دفاع مقدس” به تبار شناسی، تشریح ماهوی، تحلیل مقایسه ای، اصول موضوعه و  مبادی و مبانی داستانی ان می پردازد و تلاش دارد، صورت بندی درخوری از این اصطلاح ارائه نماید. اهم اهداف این پژوهش بدین قرار است:

بازشناسی اصطلاح ادبیات داستانی دفاع مقدس و بررسی همگنی آن با ساختار و محتوای “داستان دفاع مقدس” به عنوان گونه ای ادبی.

استخراج، تبیین و تحلیل تقسیم بندی های رایج در حوزه ادبیات داستانی دفاع مقدس و ارائه تقسیم بندی های جدید.

نقد و تحلیل آراء موجود در حوزه تصور و تصدیق و پاسخگویی به شبهات درباره ادبیات داستانی دفاع مقدس

شناسایی گونه “ادبیات داستانی سیاه دفاع مقدس” به عنوان ضد خاص این گونه ادبی.

بازشناسی و ارجاع به مبادی و مبانی معرفتی و فلسفی در حل مسائل حوزه داستان دفاع مقدس.

 

نتایج:

نظر مشهور در گونه شناسی ادبیات داستانی دفاع مقدس مبتنی بر بازخوانی موضوعی “دفاع مقدس” توسط داستان است. این رویکرد از نظر محتوایی ناقص و از نظر داستانی غیر فنی است.

گونه بندی ادبیات داستانی جنگ و شناسایی حدود و ثغور آن، مقوله ای چند بعدی است که از یک سو، به واقعیات سیاسی، از سویی به مبانی ادبی و از سوی دیگر به مبانی و مبادی معرفت شناختی باز می گردد. از این رو فراتر از طیفهای سیاسی و جریانهای ادبی، ریشه های آن را باید در بنیانهای جهان شناختی و انسان شناختی دانست.

مبادی استنباطی گونه ادبیات داستانی دفاع مقدس را باید در هویت “دفاع مقدس” جست. لذا در استنتاج خصائص این گونه “روایت از دفاع مقدس” تابع حقیقت مطلق دفاع مقدس خواهد بود.

مبانی معرفتی روایت از “دفاع مقدس” بر پایه وجود حقیقت مطلق در عالم، امکان شناخت ان توسط انسان و حفظ کلیت آن در فرایند روایت بنا شده است. از این رو، “جنگ” در داستان دفاع مقدس، تنها یک موقعیت نیست. بلکه موقعیت ناظر بر “حقیقت” است.

گونه ادبیات داستانی دفاع مقدس در مبادی معرفتی خود حسی-تجربی نیست. بلکه عقلی شهودی است. گرچه مبادی حسی را نیز در طول این دو امر معتبر می داند.

گونه “ادبیات داستانی دفاع مقدس” در مضمون خود قدسی است. اما لزوما در موضوع و روایت خود قدسی نیست. لذا نقد پذیر است.

اصطلاح “ادبیات داستانی جنگ” واجد خصوصیت های گونه پدید آمده در آثار مرتبط با جنگ هشت ساله نیست.

گونه “ادبیات داستانی دفاع مقدس” گونه ای در حال نضج و تکامل نه گونه ای پایان یافته و منقرض شده در دوره ای ادبی. از این رو، تعیین دامنه های تطور و در نتیجه شاکله کلی آن به نحو کامل غیر ممکن است.

پیرنگ عنصر مقوم داستان است. اما پیرنگ در داستان به ساختاری اشاره می کند که علتمندی نه غایت ان که ابزاری برای تسهیل تاثیر و کنترل ان است.

گونه بندی ادبیات داستانی دفاع مقدس نیازمند بازنگری در قواعد نوع بندی و ترتیب جدیدی از آن است. در بررسی اصطلاحات گونه ادبی جنگ هشت ساله، سه وجه “قالب روایی”، “متعلق روایت” و “وجه اسنادی” میان این دو باید در نظر گرفته شود. بدین ترتیب که “شکل بیرونی” و “شکل درونی” به صورت توأمان، تحدید کننده نوع داستانی دفاع مقدس است.

“دفاع مقدس” موضوع داستان نیست، بلکه مضمون آن است. مضمونی که در هر دو رکن خود ریشه در ادراکات و تمایلات فطری انسان دارد.

در داستان دفاع مقدس دو وجه مضمونی و ساختاری روایت در طول یک بردار به نام فطرت قرار گرفته اند. بنابر این، نظام گرایش ها و ارزشهای فطری می تواند بن مایه های روایی و محتوایی این گونه ادبی را تشریح نماید.

دو مفهوم دفاع و تقدس به امور فطری یا فطریات که از ا به مقدسات تعبیر می شود باز می گردند. از این رو، ترکیب دفاع مقدس طیف خاصی از ارزشها را مد نظر قرار می دهد. اینها اموری اند که بر پایه امیال طبیعی وغریزی شکل نگرفته اند.

نظام مضمون ساز در روایت داستانی را کلیت داستان تشکیل می دهد، اختصاصی به گونه ای خاص از داستان نداشته، ترتیب دهنده وقایع داستان بوده و ناظر بر زمانمندی داستان است. این نظام که در تمامیت خود در پیرنگ داستان نمود پیدا می کند در دو حوزه فعل (حسن فعلی) و نیت (حسن فاعلی) ارزشهای ناظر بر مضمون را بنیان می نهد.

طرح و اثبات دفاع و تقدسِ واقعیت هشت ساله، در گونه شناسی ادبیات داستانی دفاع مقدس به عنوان اصول موضوعه در مباحث حکمی، تاریخی، فلسفی و سیاسی نیز نمی تواند داستان را به نحو قاطع، از لغزش مصون داشته، نتیجه جزمی ای را تضمین کند. جوهره این امر به وجه مخیل داستان باز می گردد. از این رو تمرکز بر آن دسته از اصول موضوعه که احکام مربوط به کلیات انتزاعی واقعه هشت ساله را ثابت می نمایند، راهگشا است.

داستان، در بر گیرنده نظامی دلالی است که بر اساس آن، مضمونِ مستخرج از روایت یک واقعه جزیی یا طرح یک موضوع خاص در داستان، واجد کلیت است. از این رو تقدسِ كليت انتزاعي دفاع مقدس، و اصل کلی دفاعی بودن ان، توسط برخی روایتهای مبتنی بر گزینش موضوعات خاص تهدید می شود.

اثبات فرض تلازم میان جنگ و داستان از منظر جامعه شناسی و انسان شناسی تاثیرات درون ساختاری و برون ساختاری بر داستان خواهد داشت. در نتیجه بررسی های صورت گرفته، بین جنگ- در معنای تقابل نظمی- و داستان، هیچ یک از صورتهای سه گانه تلازم ذاتی، وقوعی و یا عادی برقرار نیست. اما بین جنگ –در معنای مطلق تقابل- و داستان صورت تلازم ذاتی قابل فرض است.

بر اساس نظام حسن فعلى و فاعلى؛ دفاع مقدس ماهيتى روحانى دارد كه از نيت رزمندگان و مدافعان آن سرچشمه مى گيرد؛ همين نيت فاعلى است كه آن را مقدس کرده، ممتاز مى سازد. در اين صورت بايد گفت: دفاع و دفاع مقدس دو نوع از يك جنس هستند و با هم اختلاف ماهوى دارند.

فرضیه بداهتِ تصدیقِ دفاعی بودن “جنگ هشت ساله” به دلیل اجمال و ابهام در مفهوم “دفاع” و تنوع کارکردهای روایت، نتوانسته است رویه واحد مضمونی ای را در گونه “ادبیات داستانی جنگ هشت ساله” پدید اورده یا مفهوم اجماعی را برای اصطلاح “داستان دفاع مقدس” تدارک ببیند. این امر تنها با توجه به ماهیت دفاع قدسی قابل تأمین است.

مفهوم دفاع به عنوان مقوم “دفاع مقدس” و جزء تعریفی ان، برای قرار گرفتن در جایگاه مَقسَمی یک گونه مستقل باید: نقشی محوری در ساختار روایت داشته باشد، وجه لابشرطی ان نسبت به دوره ای خاص لحاظ شود، وجه لابشرطی ان نسبت به جغرافیای نظامی لحاظ شود، نقش مضمونی دفاع را در روایت تامین نماید، با تبیین مفهوم مقابل دفاع (تجاوز) استعمال دفاع را درباره جنگهای ابتدایی نیز توجیه نماید، با طرح “ارزشمندی مقید” دفاع ارزش ذاتی مطلق آن را تحدید نماید، وجه فاعلی (ارادی) دفاع را با وجه فعلی (صوری) آن همراه سازد، قسیم های ادبیات دفاع مقدس را تبیین نماید و بالاخره، تصور دقیقی از جایگاه گونه مباین با ارزشهای دفاع مقدس به عنوان گونه ای خاص ارائه نماید.

دفاع مقدس ادامه معنایی انقلاب اسلامی بوده، گونه “ادبیات دفاع مقدس” ذیل دوره ادبی ” پس از انقلاب” قرار می گیرد و خود مولد دوره ادبی مستقلی نیست.

وصف انقلاب برای کلیت ادبیات پدید آمده پس از انقلاب بیانگر “ادبیات انقلابی” است. ویژگی این ادبیات “شدن” و “تحول پذیری” است. این ادبیات با براندازی “هست ها” و بازسازی “بایدها” به این مهم دست می یابد. از این جهت، خصیصه “شور انقلابی” برای آن نه یک ضرورت ثانوی مقطعی که یک وصف همیشگی است.

نفی امکان شکل گیری اثر “ضد جنگ” در ارتباط با جنگ هشت ساله، بر پایه استدلالاتی مغالطی صورت گرفته است که تلاش دارد، هر گونه جریان مقابله گر با مفاهیم دفاع مقدس را موضوعا منتفی اعلام نماید.

مفهوم “دفاع مقدس” مجرای سه گونه تقسیم بندی در حوزه ادبیات داستانی قرار گرفته است که بررسی نحوه انقسام آنها، رهیافتهای ادبی- معرفتی به مقوله دفاع مقدس، و روایت از آن را هموار می سازد. تقسیم بندی دوره ای، موضوعی و مضمونی رئوس این سه محور هستند.

در تقسیم بندی موضوعی داستان جنگ، مَقسَم موضوعی ادبیات داستانی جنگ، فی نفسه نسبت به دوره آفرینش داستان(زمان جنگ یا صلح) و مضمون متعلق خود، لا بشرط است. و مفاهیم مرتبط با آن، به عنوان موضوع داستان تلقی می شوند. در این فرض، موضوع، چه اشاره به تحقق بیرونی جنگ داشته باشد و چه ظهور درونی و داستانی آن را مد نظر قرار داده باشد به عنوان یک قسم، قادر نخواهد بود مرزهای روشنی با اقسام دیگر ادبیات موضوعی برقرار کند. در ثانی، موضوعات فی نفسه نسبت به مضامین لابشرط اند. از این رو، حقیقت – در معنای تطابق داستان با نظام ایدئولوژیک-  جایگاهی در این قسم ندارد، ثالثا، به دلیل ابهام مفهومی اصطلاح موضوع (subject) در داستان نویسی، نحوه، نوع و تحقق جنگ در داستان روشن نخواهد بود.

در قسم ادبیات موضوعی جنگ، داستان جنگ، یا داستانی درباره جنگ ، یا داستانی برای جنگ ، یا داستانی از جنگ است. این تعابیرِ رایجِ موضوعی، از جنس اقسام موضوعی نبوده، ذیل تقسیمات مضمونی جای می گیرند.

 

ویژگی های ممتاز و انحصاری اثر:

نوآوری در ساختار بندی و مسئله شناسی در محدوده موضوع

توجه به برخی مبادی معرفتی دینی در تحلیل و فهم داستان

ارائه تحلیل نو بر اساس دوره بندی های رایج

ارائه تقسیم بندی های جدید و بی پیشینه

نوآوری در انتخاب موضوع

نوآوری در رویکردهای بنیادین

طراحی ساختار منطقی در ارائه مباحث

برخورداری از رویکرد انتقادی نسبت به انگاره های رقیب یا معارض

تقریب گفتمانی ویژه و کم پیشینه در حوزه نظری ادبیات که با آمیزه های معارف و مبادی حکمی و فلسفی همراه باشد.

توجه به موضوع خاص و پرهیز از کلی گویی.

ابتناء تحلیلی اثر حاضر بر مستندات گفتاری و نوشتاری در حوزه نظری ادبیات داستانی دفاع مقدس.

برخورداری از دیدی انتقادی در مواجهه با فرضیه های رقیب و تلاش در جهت طبقه بندی آراء متفکران داخلی .

تمرکز بر دانش و اندیشه بومی. از آنجا که دفاع مقدس امری بومی و با شاخصه های خاص و ممتاز ایرانی اسلامی است، اغلب از آراء متفکران و اهالی نظر ایرانی استفاده شده است.

دیدگاه‌های دیگر در مورد مسئله اصلی:

ادبیات دفاع مقدس به عنوان گونه پیشتاز برآمده از فرهنگ و مبانی انقلاب اسلامی در خط مقدم تقابل فکری با جریان روشنفکری غرب زده قرار دارد. در تلقی جریان روشنفکری دفاع مقدس، از بن مایه های دینی، ماهیت قدسی و غایت توحیدی خالی است. این جریان با رویکردی اومانیستی دفاع مقدس را متناظر با جنگ های دیگر در نظام های غیر توحیدی مقوله ای خسارت بار، بی حاصل و از بین برنده تمدن و نسل دانسته و با وجود به اذعان ضمنی در دفاعی بودن دفاع مقدس مبنای این دفاع را دفاع از کشور و خاک دانسته منشا قدسی آن را انکار می نمایند. مقولاتی چون هستی شناسی، معرفت شناسی، انسان شناسی، فقه و ایدئولوژی محل تعارض این دو جریان هستند.

 

محورهای پیشنهادی برای پژوهشگران:

فلسفه ادبیات داستانی دفاع مقدس

دشمن شناسی در ادبیات داستانی دفاع مقدس

جریان شناسی ادبیات داستانی دفاع مقدس در دهه 60

فلسفه و تاریخچه ادبیات داستانی سیاه دفاع مقدس

انسان شناسی ادبیات داستانی دفاع مقدس

نسبت و مناسبت ادبیات داستانی و ادبیات مستند نگار دفاع مقدس

نسبت و مناسبت ادبیات داستانی دفاع مقدس و ادبیات داستانی انقلاب اسلامی

 

محدودیت های پژوهش:

این تحقیق حاصل تلاشی دو ساله و تأملات یک دهه فعالیت در حوزه ادبیات داستانی انقلاب اسلامی است. باید اقرار کنم که دانسته هایم در این عرصه اندک و نادانسته ها بسیارند. تمرکز دوساله بر حوزه ادبیات داستانی دفاع مقدس که با آغاز همکاری بنده با پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی رقم خورد، برخی پیش بینی های اولیه ام را درباره گستره موضوع تغییر داد و مسیر جدیدی برای پژوهش در این حوزه به روی نگارنده گشود.

در مهر ماه سال 1389 طرح اولیه ای با عنوان “جستاری در ادبیات سیاه دفاع مقدس” به گروه ادبیات اندیشه پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی ارائه شد. این طرح بر پایه پیش فرض هایی که ضرورت ها و بایسته های تحقیق را مشخص می ساختند بنا شد. از جمله این پیش فرض ها هویت متفاوت و متمایز ادبیات داستانی انقلاب اسلامی- که با خاستگاه دینی و انقلابی شکل گرفت- با ادبیات جهانی بود. پیش فرض دوم، ناظر بر اهمیت و نقش ادبیات داستانی دفاع مقدس و گستره ممتاز آثار در این گونه ادبی بود و فرض سوم، بیانگر خطری بود که به نحوی ملموس این جریان توحیدی انقلابی را هدف قرار داده است و اندک اندک آن را از هویت دینی و انقلابی اش خلع می نمود.

طرحنامه مزبور، در دوازده محور اساسی، به اهم مسائل گونه ادبیات سیاه دفاع مقدس می پرداخت. پیش بینی می شد طرح در مرحله اجرا و تبیین علمی، در دو یا سه فصلِ ابتدایی، به بیان مبادی علمی و تعریفی خود درباره این حوزه بپردازد و سپس به مسائل خاص گونه ادبیات سیاه متوجه شود. اما در عمل، به دلیل فقدان منابع منسجم و کثرت شبهات و مبانی متزلزل مشهور، حرکت پژوهش در تبیین مبانی، خود به مقوله ای پر زحمت و طولانی بدل شد. در این مرحله، با نظر اعضای هیئت علمی گروه ادبیات اندیشه، موضوع ادبیات داستانی دفاع مقدس، که گستره عام تری از مسائل را در بر می گرفت و دست پژوهشگر را در پرداخت به مبانی ادبی باز می گذارد، به عنوان حوزه تمحض معرفی شد و سرفصلهای اول تا سوم طرحنامه ابتدایی “ادبیات داستانی سیاه دفاع مقدس” به عنوان محور طرحنامه پژوهشی  “اصطلاح شناسی ادبیات داستانی دفاع مقدس” تفصیل یافت. از این رو، پژوهش حاضر اولین مجلد از مجموعه پژوهشهای ذیل حوزه تمحض ادبیات داستانی دفاع مقدس خواهد بود که به توفیق الهی محقق خواهد شد.

همچنین در روند پیشرفت تحقیق کنونی و در ضمن جلسات ارزش سنجی، با توجه به مشخصات زبانی و روند تبیین علمی مسائل در این کتاب و ضرورت عام موضوع برای مخاطب عام و خاص ادبیات داستانی، مصمم شدم تا با موضوع ادبیات سیاه دفاع مقدس، کتاب مستقلی را برای مخاطب عام ادبیات داستانی در دستور کار قرار دهم. مقدمات انجام این کار به همت کانون اندیشه جوان محقق شده است و امید است بخشی از مطالب این تحقیق با بیانی مناسب مخاطبان بیشتر، در قالب کتابی مستقل به چاپ رسد.

از آنجا که همه چیز را همه کس نمی دانند، طبیعی است از باب جهل مرکب با جهل بسیط، امور مغفول یا مشتبهی بر این تحقیق عارض شده باشد. تلاش نگارنده بر آن بود که پیش از چاپ، متن تحقیق حاضر به رویت جمعی از اهالی نظر برسد. بخصوص افرادی که در کتاب حاضر، آراءشان مورد نقد قرار گرفته است. از این جهت که تا آنجا که ممکن است کار صیقل خورده و آب دیده از کار در آید. در این زمینه به افراد همفکر و همسو اکتفا نشد و برخی از اهالی نظر که حتی در برخی مبادی با آنان هم رای نبودم را به کمک طلبیدم. جلسات گروهی و ملاقات های خصوصی برای نقد این کتاب تدارک دیده شد و نکات و پیشنهادات ارزشمندی توسط اهالی نظر ارائه شد که در شکل گیری صورت و ساختار فعلی کتاب موثر بوده است. گرچه به دلایلی که ذکر آن در این بخش نمی گنجد، این اثر، نقد جامع، دقیق و موشکافانه ای، آن طور که انتظار می رفت به خود ندید.

 

سال نشر

۱۳۹۴

تیراژ

۵۰۰

نوبت چاپ

اول

تعداد صفحات

۸۲۲

شابک

۹۷۸-۶۰۰-۱۰۸-۳۰۱-۳

تقدیرنامه و جوایز

شایسته تقدیر در هجدهمین همایش کتاب سال حوزه

نویسنده

احمد شاکری

ناشر

پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “جستاری در اصطلاح شناسی و مبانی ادبیات داستانی دفاع مقدس”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.