جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

جزم گرایی در مبانی فکری از منظر ریچارد پاول و علامه جعفری

چکیده:

پرهیز از جزم‌گرایی یکی از مهم‌ترین اهداف معرفت‌شناسان است. در این پژوهش بر آنیم در پرتو نگاه دو اندیشمند معاصر جایگاه جزم‌اندیشی را شناخته و دریابیم که آیا گریزی از آن وجود دارد؟ اگرچه پاول و جعفری در دو پارادایم متفاوت رشد نموده‌اند، شباهت‌های فکری آنان، نظریاتشان را تطبیق‌پذیر کرده است. پرسش از ارتباط جزم‌گرایی با طبیعت انسانی، پاول و جعفری را در نگاه نخست، متفاوت می‌نمایاند؛ اما با دقت به دست می‌آید که جعفری وقتی از واژه‌ خود طبیعی استفاده می‌کند، به تعبیر پاول نزدیک می‌شود. هر دو رهایی از پیش‌فرض‌ها و اتصاف به فضایل اخلاقی را در پرهیز از جزمیت لازم می‌دانند؛ اما باید توجه داشت که جعفری این تهذیب را تحت نظارت خداوند مؤثر می‌بیند؛ اما پاول صرفا آن را در فضای تفکر انتقادی قرار می‌دهد. پاول در تربیت‌پذیرکردن تفکر انتقادی و دوری از جزمیت گام‌های آموزش‌پذیر مؤثری برداشته است.

[pdf-embedder url=”https://ketabshenakht.com/wp-content/uploads/2020/09/ZEHN_Volume-16_Issue-63_Pages-109-130.pdf” title=”ZEHN_Volume 16_Issue 63_Pages 109-130″]

تحصیلات

زهرا امّی:
دانشجوی دکتری فلسفه تطبیقی دانشگاه علامه طباطبایی

سمت

عبدالله نصری:
استاد و عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی

تعداد صفحات

22

فصلنامه

فصلنامه علمی پژوهشی ذهن- دوره 16، شماره 63، پاییز 1394

نویسنده

زهرا امّی,

عبدالله نصری

ناشر

پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “جزم گرایی در مبانی فکری از منظر ریچارد پاول و علامه جعفری”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.