جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

جایگاه رواداری مذهبی در امور حکومتی عصر آل‌بویه

چکیده:
رواداری مذهبی یکی از مباحث اساسی در جلوگیری از تفرقه و اختلاف در جوامع مختلف است. این مقاله با رویکردی توصیفی – تحلیلی موارد برجسته رواداری در عصر آل‌بویه را مورد بررسی، سنجش و تحلیل قرار می‌دهد. وقتی که یک بحث مذهبی در یک دوره تاریخی مانند آل‌بویه مورد بررسی قرار می‌گیرد، بی‌گمان بهترین مصداق در مورد رواداری یا عدم رواداری را در عملکرد پادشاهان و حاکمان جامعه می‌توان مشاهده کرد. این نظام حاکم است که با در دست داشتن قدرت و حاکمیت، می‌تواند این موضوع را تقویت یا تضعیف کند. آل‌بویه با درایت و کیاست، رواداری مذهبی را در امور سیاسی و حکومتی سرلوحه امور خود قرار دادند؛ آنان در برخورد با خلافت عباسی، صبر و شکیبایی در برابر گرایش‌های مختلف مذهبی، استفاده از وزیران و دبیران مذاهب مختلف و روابط با همسایگان، گام مهمی در این راه برداشتند؛ لذا حاکمان آل‌بویه با در پیش گرفتن سیاست رواداری مذهبی فرصت استفاده از اندیشه‌ها و ظرفیت‌های مختلف جامعه را فراهم کردند. در واقع، در سایه رواداری مذهبی بود که عصر رنسانس اسلامی و شکوفایی فرهنگی جهان اسلام رقم خورد.