جايگاه کار و تقسيم کاردر نهج البلاغه

چکیده:
هر جامعه اي براي تداوم حيات و بقا به کار و فعاليت مردم و مسوولان احتياج دارد. نياز به کار از قرون باستان وجود داشته‏ است و هرچه مي گذرد بر اهميت آن افزوده مي شود. کار، سرمايه و ذخيره ملي است و مي تواند به رشد تمدن کمک کند. علي (ع) اصول و موازين کار و تلاش را در گنجينه گرانبهاي خود (نهج البلاغه) بيان فرموده اند. ايشان در مسير احيا و آباداني جامعه همواره کار و تلاش مي کردند و در مدت خلافت خويش از اين امر مهم غافل نشدند.
پژوهش حاضر بر اساس اطلاعات کتاب هاي موجود، به ويژه نهج البلاغه، به شيوه اي توصيفي انجام شده است تا جايگاه کار و تقسيم کار و جوانب مختلف آن را بر اساس آموزه هاي نهج البلاغه ارائه کند و راهبردي براي ايجاد کار سالم و مفيد در راستاي پيشرفت جوامع کنوني جهان باشد. آنچه در اين گنجينه شگرف يافت مي شود، حاکي از اين است که کار و تقسيم کار داراي جايگاه والايي است و در استمرار، بقا و تعادل جامعه، و پويايي، شکوفايي و پيشرفت جوامع جهاني نقش موثري دارد. به علاوه، سعي شده است با بهره گيري از آموزه هاي نهج البلاغه و انديشه هاي برخي متفکران، درباره تعريف و تبيين مفهوم کار، جايگاه کار، تقسيم کار، فوايد و علل تقسيم کار، آثار تقسيم کار، …، توجه و بررسي همه جانبه انجام شود.

تعداد صفحه

21

فصلنامه

دو فصلنامه پژوهش نامه علوي, پاييز و زمستان 1393, دوره 5

نویسنده

مجيدي حسن,

مقري فاطمه

ناشر

پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “جايگاه کار و تقسيم کاردر نهج البلاغه”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هفده − یک =