جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

تفسیر‌ هایدگر از آزادی در فلسفه کانت

چکیده:

در این مقاله می‌کوشیم جایگاه آزادی اصیل را، بنا بر تفسیر‌ هایدگر، در تفکر کانت نشان دهیم. به نظر‌ هایدگر فراروی و استعلای آدمی، اساس آزادی است. انسان به سبب نسبت خاصی که با هستی دارد می‌تواند از سطح موجودات به سوی خود وجود فرا رود و خود را از روزمرگی و موجود‌بینی آزاد سازد. به نظر ‌هایدگر، کانت به این حقیقت که ذات آدمی‌ در استعلایی‌بودن و فرا‌روی اوست، گرچه شاید به نحوی مبهم، متفطن‌ گردیده و آن را اساس نقد خویش در هر سه ساحت نظر، عمل، و مواجهه با زیبایی قرار داده است. در نقد اول آزادی در ساحت شناخت بدین نحو آشکار ‌می‌شود که شناخت مستلزم یافتِ پیش‌مفهو‌می ‌از موجودات است. در اخلاق، آزادی در تبعیت از قانون و خود‌انگیختگی اراده ظهور ‌می‌کند. ولی در ساحت مواجهه با امر زیبا آزادی محدود به هیچ قید و شرطی نیست و به عبارت دیگر از قید، مفاهیم، غایت، تملّک و قوانینِ از پیش تعیین‌شده رهاست. بنابراین، آزادی در ساحت هنر، آزادی اصیل است؛ پس آنتولوژیِ (هستی‌شناسی) تقدیر و مواجهه با زیبایی برای نقد اول و دوم و سوم، اساسی است؛ چرا‌که هنر و مواجهه با امر زیبا به‌ طور کامل، به‌ واسطه مشارکت لذت‌بخش در هماهنگی، اساس عقل نظری و عملی و قوه حکم را آشکار ‌می‌کند.

[pdf-embedder url=”https://ketabshenakht.com/wp-content/uploads/2020/10/JPTR_Volume-11_Issue-4-3_Pages-163-173-1.pdf” title=”JPTR_Volume 11_Issue 4-3_Pages 163-173″]

تحصیلات

سمت

محمد جواد صافیان عضو هیئت علمی دانشگاه هنر اصفهان
مرضیه پیراوی ونک استادیار گروه فلسفه دانشگاه اصفهان

تعداد صفحات

11

فصلنامه

فصلنامه پژوهش های فلسفی و کلامی دانشگاه قم دوره 11، 4-3 – شماره پیاپی 43، بهار 1389

نویسنده

محمد جواد صافیان,

مرضیه پیراوی ونک

ناشر

دانشگاه قم

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “تفسیر‌ هایدگر از آزادی در فلسفه کانت”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.