جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

تغییرات معناشناختی کنش زیارت از منظر انسان‌شناسی تفسیری: مطالعه موردی زائران امام رضا (ع)

چکیده:

مفهوم زیارت در ادبیات دینی کاربرد فراوانی دارد و بیانگر نوعی رابطه میان انسان و جهان ملکوت است. در ادبیات دینی جهان نیز زیارت سابقه­ای به درازای عمر بشر دارد و همواره در طول تاریخ برقرار بوده است.زیارت در گذشته کنشی همگن و متوازن بوده است در حالیکه امروزه به کنشی ناهمگن و نا متوازن  تبدیل شده است.
ما در این مقاله در صدد شناخت و فهم عناصر ناهمگن در کنش زیارت با تمرکز بر تنوع به وجود آمده در بافت زائران هستیم. به تعبیر دیگر آیا تغییرات در کنشی سنتی همچون زیارت را می توان در جامعه با تحولات مدرنیته فهم کرد؟به بیان دیگر با نسبت­یابی کنش زیارت امام رضا(ع) با مدرنیته و در نهایت عناصر مترتب بر آن همچون عرفی شدن در ایران معاصر، انواع زائران حرم مطهر امام رضا (ع) را بررسی و دسته­بندی می نماییم. از این رو با صورتبندی انواع زائران به سنتی، مدرن و زائر گردشگر، به ویژگی­های آنها می­پردازیم. رویکرد روشی اتخاذ شده در این مقاله، کیفی و با تکیه بر دیدگاه­های مردم­نگاری است. داده­های تحقیق نیز از منابع گوناگون همچون دل­نوشته­های زائران، عریضه­ها و سفرنامه­ها، مصاحبه ها، مشاهدات،خودمردم­نگاری و دیگر منابع کمی و کیفی حاصل شده است.

تحصیلات

زهرا اکبری: دانشجوی دکتری
نعمت الله فاضلی: –

سمت

زهرا اکبری: –
نعمت الله فاضلی: دانشیار انسان‌شناسی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی

تعداد صفحات

24

فصلنامه

دوفصلنامه علمی-پژوهشی اسلام و علوم اجتماعی، دوره 9، شماره 17، بهار و تابستان 1396

نویسنده

زهرا اکبری,

نعمت الله فاضلی

ناشر

پژوهشگاه حوزه و دانشگاه

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “تغییرات معناشناختی کنش زیارت از منظر انسان‌شناسی تفسیری: مطالعه موردی زائران امام رضا (ع)”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دو × 1 =