جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

تطور تاریخی راه کارهای تحقق تقیّه در سیره ائمه شیعه(ع)

چکیده:
تقیه یکی از محورهای مهم پژوهش در تاریخ عقاید و باورهای اسلامی ‌است. شیعیان امامیه بیش از دیگر مذاهب به تقیه باور داشته‌اند، بدان عمل کرده‌اند و به بحث درباره ابعاد نظری و فقهی آن پرداخته‌اند. دیگر مذاهب اسلامی ‌به دلیل منحصر دانستن تقیه به صدر اسلام و  پذیرش کاربرد آن در مواردی نادر، علاقه‌ای به پرداختن به این موضوع نشان نداده‌اند.
این مقاله می‌کوشد با نگاهی تاریخی، مهم‌ترین روش‌های امامیه را برای عمل به تقیه و تحقق بخشیدن به آن بررسی کند. این بررسی نشان می‌دهد، تقیه تا آغاز قرن دوم، بیشتر ناظر به کتمان، ستر و اظهار خلاف معتقدات قلبی بوده است، اما از سده دوم هجری و با افزایش جمعیت شیعیان و فزونی گرفتن فشارهای سیاسی اجتماعی، رفتارهایی مانند عیب‌جویی و انتقاد از خودی‌ها، ایجاد اختلاف در مسائل دینی و افتراق در میان هم‌کیشان را در برگرفته است.

تحصیلات

سمت

یحیی میرحسینی: استادیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه آیۀ الله حائری میبد
علی باباخانی:‌ رئیس مرکز تاریخ و دانشنامه دفاع مقدس

تعداد صفحات

30

فصلنامه

فصلنامه علمی-پژوهشی تاریخ اسلام، دوره 19، شماره 75، پاییز1397

نویسنده

علی باباخانی,

یحیی میرحسینی

ناشر

دانشگاه باقر العلوم (ع)

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “تطور تاریخی راه کارهای تحقق تقیّه در سیره ائمه شیعه(ع)”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

2 × 5 =