جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

تحلیل و نقد تمایز گردآوری/ داوری در روش‌شناسی علم دینی

چکیده:

یکی از دیدگاه‌ها در باب علم دینی، کاربست تمایز میان مقام گردآوری و مقام داوری در این مسئله است. در این دیدگاه، مقام گردآوری فرایندی است که محقق از طریق آن به فرضیه‌های جدید می‌رسد و در مقام داوری، درستی آن فرضیه مورد ارزیابی و سنجش قرار می‏گیرد. این تمایز در جهت ارائه‌ راه‌حلی درخصوص استفاده از پیش‌زمینه‌ها‌ی نظری در فرایندهای علمی از سوی برخی فیلسوفان علم تجربی مطرح شد. تحت تأثیر آرای فیلسوفان موافق این تمایز در فلسفه‌ علم، این تمایز در روش‌شناسی دین‌پژوهی نیز اخذ گردید. بر مبنای چنین مرزبندی دوگانه‌، دخالت مؤلفه‌های دینی در مقام داوری منتفی بوده و دینی‏ بودن علم مربوط به مقام گردآوری است. این نظریه، از آن جهت که از متقن‏ بودن علم دفاع می‌کند، دیدگاه سودمندی است؛ اما از جهتی که مؤلفه‌های غیرمعرفتی را در مقام داوری و توجیه نقش‌آفرین نمی‌داند، دارای اشکالاتی است. به این دیدگاه، سه نقد عمده وارد است: 1. نقد وجود این تمایز در علم، به‌ویژه مطالعات دینی؛ 2. درهم‌تنیدگی مقام گردآوری و داوری در جریان تولید علم دینی؛ 3. دخالت مؤلفه‌های غیرمعرفتی در هر دو مقام گردآوری/ داوری علم دینی و نه صرفاً در مقام گردآوری. هدف این پژوهش، تبیین و ارزیابی قوت‏ها و ضعف‏ها کاربست این تمایز در علم دینی است.

[pdf-embedder url=”https://ketabshenakht.com/wp-content/uploads/2020/09/QABASAT_Volume-25_Issue-95_Pages-135-164.pdf” title=”QABASAT_Volume 25_Issue 95_Pages 135-164″]

تحصیلات

محمد امدادی ماسوله:
2 دانشجوی دکتری فلسفه معاصر، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی قزوین

سمت

احمد عبادی:
دانشیار فلسفه و کلام اسلامی، گروه معارف اهل‌البیت علیه السلام، دانشگاه اصفهان

تعداد صفحات

29

فصلنامه

فصلنامه علمی-پژوهشی قبسات، دوره 25، شماره 95، بهار 1399

نویسنده

احمد عبادی,

محمد امدادی ماسوله

ناشر

پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “تحلیل و نقد تمایز گردآوری/ داوری در روش‌شناسی علم دینی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.