جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

تحلیل ایمان گرایی جان بیشاپ

چکیده:
جان بیشاپ نوعی از ایمان گرایی را تعریف می­کند ـ و آن را ایمان گرایی معتدل می­نامد ـ که بر اساس آن، گاهی به لحاظ اخلاقی اجازه داریم به باوری که شواهد و قرائنی برای آن وجود ندارد، ملتزم شویم. این دیدگاه، ادامة دیدگاه ویلیام جیمز است که او، آن را در مقالة «ارادة معطوف به باور» بیان کرده است. در این دیدگاه، بحث از مجاز بودن اخلاقی باور دینی به میان می­آید. بیشاپ معتقد است که باور دینی می­تواند متأثر از اراده باشد. البته از نظر او، اراده تنها به نحو غیر مستقیم می­تواند بر باور تأثیر بگذارد. بنابراین ما می­توانیم به نحوی باور خود را کنترل کنیم و بحث مسئولیت و وظایف ما برای داشتن یک باور مطرح می­شود. در این مقاله، به ایمان گرایی جان بیشاپ و کنترل باور و اخلاق باور از دیدگاه او و ویلیام جیمز پرداخته­ایم.

تحصیلات

شیما شهرستانی: دانشجوی دکتری فلسفه، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
محسن جوادی: –

سمت

شیما شهرستانی: –
محسن جوادی: استاد دانشگاه قم، قم، ایران

تعداد صفحات

16

فصلنامه

دوفصلنامه علمی-پژوهشی فلسفه دین ،دوره ۹، شماره ۲، پاییز و زمستان ۱۳۹۰

نویسنده

شیما شهرستانی,

محسن جوادی

ناشر

دانشگاه امام صادق (ع)

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “تحلیل ایمان گرایی جان بیشاپ”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

یک × سه =