جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

تجربه دینی از منظر ویلیام جیمز

چکیده:

پراگماتیسم پیش از هر چیز، روش است- روشی جهتِ روی آوردن به تجربه؛ چه به معنای فرایندی آن و چه به معنای فرآورده ای آن. از این منظر، مفهوم تجربه در اندیشه پراگماتیکی جیمز جایگاهی ویژه می یابد. به گونه ای که می توان کل اندیشه او را در هر زمینه به آن برگرداند و بر مبنای آن فهمید. این نکته در مورد نگاه او به “دین” نیز صادق است. جیمز در پی بررسی دین در حدود زندگی آدمی، کنشها و تجارب اوست و برای این منظور، اصطلاح تجربه دینی را به کار می‌گیرد،  اما چون منظور جیمز از این اصطلاح به روشنی بیان نگردیده، می کوشد منظور او را در سه گام متمایز اما به هم پیوسته ( خلوت فرد با امر قدسی، احساس حضور آن و واکنش متاثر از آن در برابر جهان و انسان) دریابد. سپس بسترهای وقوع این تجربه را، که در نگاه جیمز منجر به “انواع تجربه دینی” خواهد شد، کاویده و مهمترین بستر آن، یعنی بستر روانی- عاطفی را که منظور نظر جیمز است، شرح خواهد داد. در نهایت مقاله به بررسی کاربردهای اندیشه جیمز و نقدهای وارد شده بر آن پرداخته و مهمترین نقد را بی توجهی او به مولفه اجتماعی و سنت دینی می داند.

تحصیلات

کیوان بلندهمتان: –
میر عبدالحسین نقیب زاده: –

سمت

کیوان بلندهمتان: استادیار و عضو هیات علمی دانشگاه کردستان
میر عبدالحسین نقیب زاده: استاد دانشگاه تربیت معلم تهران

تعداد صفحات

27

فصلنامه

فصلنامه علمی-پژوهشی پژوهش های فلسفی-کلامی،دوره 10، شماره 3 – شماره پیاپی 39، بهار 1388

نویسنده

کیوان بلندهمتان,

میر عبدالحسین نقیب زاده

ناشر

دانشگاه قم

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “تجربه دینی از منظر ویلیام جیمز”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهار × 1 =