جلد پشتی
پیش نمایش

تأملی فلسفی در باب نسبت فقه و اخلاق

فصلنامه علمی پژوهشی آیین حکمتَ -دوره 11 - مسلسل 39-بهار 98

چکیده:

اصل «عدل» به عنوان یکی از اصول مذهب شیعه است که مفاد آن، باور به حسن و قبح عقلی است و لازمه این باور، قبول اعتبار گزاره‌های عقلیِ مقدم بر وحی است که پذیرش وحی هم مترتب بر آنهاست. فقها، هم مستقلات عقلیه را منبع حکم شرعی می‌دانند و هم در تقدم بخشیدن «گزاره‌های یقینی عقلی» بر «فهم خود از متون دینی» تردیدی ندارند، اما مصادیق چنین گزاره‌هایی را بسیار ناچیز می‌دانند. برخی معاصران معتقدند ازآنجاکه استنباطات فقهی عموماً به حد یقین معرفت‌شناختی نمی‌رسند، لازمه این قاعده آن است که از طرفی دایره مستقلات عقلیه، ظنون علوم جدید را هم شامل شود و از طرف دیگر، فقه باید همواره خود را با اخلاقیات مقدم بر دینداری ـ که آن را همان اخلاق سکولار می‌دانند ـ هماهنگ سازد و تمامی گزاره‌های فقهی از محک تأیید عقل سکولار بگذرد.

دانلود فایل
PWQ_Volume 11_Issue بهار 98 -مسلسل 39_Pages 145-178
نویسنده

حسین سوزنچی

تحصیلات

سمت

حسین سوزنچی: دانشیار دانشگاه باقرالعلوم(ع)

تعداد صفحات

34

فصلنامه

فصلنامه علمی پژوهشی آیین حکمتَ -دوره 11 – بهار 98

ناشر

دانشگاه باقر العلوم (ع)

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “تأملی فلسفی در باب نسبت فقه و اخلاق”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

20 + چهار =