جلد پشتی
پیش نمایش

تأملی در نسبت عادت با تربیت از منظر شهید مرتضی مطهری و ویلیام جیمز رویکرد تطبیقی

دوفصلنامه علمی-پژوهشی تربیت اسلامی، دوره 15، شماره 32، تابستان 1399

چکیده:

این مقاله در پی بازشکافت مقایسه‎ای نسبت عادت با تربیت از نگاه شهید مرتضی مطهری و ویلیام جیمز است تا روشن شود که از نگاه آنان تعریف تربیت چیست، عادت چه تعریفی دارد، نسبت میان عادت و تربیت کدام است.

در این پژوهش بنیادی−تاریخی که به روش توصیفی−تحلیلی انجام شده، برای بازشکافت دیدگاه دو دانشمند یاد شده درباره عادت و نسبت آن با تربیت، اطلاعات لازم گردآوری و سامان داده شد، سپس یافته‎های موجود تحلیل و این نتیجه حاصل شد که هر دو با ایجاد عادات در متربی موافق‎اند و اصولاً عادت را یکی از روش‎های تربیتی شمارده‎اند. شهید مطهری با تقسیم عادت به فعلی و انفعالی کوشیده است جایگاه عادت مثبت و منفی را در تعلیم و تربیت بازشکافد. از نگاه جمیز اصولاً تربیت همان عادت نیک است. وی تلاش کرده است نظر معلمان و دانش‎آموزان را به اهمیت و نقش عادت در تعلیم و تربیت جلب و بر آنان روشن کند که نیک‎بختی و بدبختی بشر در گرو عادت است. گرچه نمی‎توان گفت باور آنها درباره نسبت عادت با تربیت دقیقاً یکسان است؛ اما در مجموع نظر آن دو به ایجاد عادت و نسبت آن با تربیت، مثبت، موافق و به لحاظ ماهوی یکی است. اشاره به مشترکات و متفرقات دیدگاه مطهری و جیمز در حوزه یاد شده دیگر دستاورد این جستار است.

دانلود فایل
نویسنده

بهروز رفیعی

تحصیلات

سمت

عضو هئیت علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه

تعداد صفحات

21

فصلنامه

دوفصلنامه تربیت اسلامی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه وره 15، شماره 32، تابستان 1399

ناشر

پژوهشگاه حوزه و دانشگاه

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “تأملی در نسبت عادت با تربیت از منظر شهید مرتضی مطهری و ویلیام جیمز رویکرد تطبیقی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ده − 4 =