جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

تأملی در بسنده‌انگاری فضایل عقلانی در کسب معرفت

چکیده:

نقض‌های گتیه به تعریف «باور صادق موجّه»، معرفت‌شناسان را بر آن داشت تا درصدد ارائه تعریفی جامع و مانع برآیند. در رویکرد نوینِ معرفت‌شناسی فضیلت‌محور، ادعا می‌شود که تنها اگر در فرآیند معرفت از فضایل عقلانی و معرفتی مدد گرفته شود، عامل معرفتی به حقیقت دست می‌یابد و معرفت یعنی: «باور برآمده از فعالیت فضایل عقلانی». این رویکردِ نوپا و سرایت دادن نظریه فضیلت به ساحت معرفت‌شناسی، با چالش‌های فراوانی روبروست؛ برخی از این اشکالات مربوط به اصلِ به‌کارگیری فضایل است که از آن جمله می‎توان به ابهام در کم و کیف فضایل عقلانی، عدم ارائه راهکار برای حالت تعارض این فضایل، دلایل ناکافی در تفکیک فضایل عقلانی از فضایل اخلاقی و ابهام در کارکرد معرفتی قوه حکمت عملی اشاره نمود. از سوی دیگر، این ادعا که به‌کارگیری فضایل عقلانی متناسب با هر موقعیت معرفتی، چراغ هدایت به صدق است، هم به صورت ادعای اجمالی و هم به صورت ادعای انحصاری محل مناقشه است. گذشته از محاسن این نظریه، دلایل نقضی و حلّی حاکی از آن است که بسنده‎انگاری در کارکرد فضایل عقلانی برای نیل به صدق باورها ناصواب است. این مقاله با گزارش مختصری از این رهیافت به تقریر زگزبسکی، این ادعا را که کارکرد فضایل عقلانی برای کسب معرفت، لازم و کافی باشند، به چالش می‎کشد.

[pdf-embedder url=”https://ketabshenakht.com/wp-content/uploads/2020/10/JPTR_Volume-17_Issue-2_Pages-27-50.pdf” title=”JPTR_Volume 17_Issue 2_Pages 27-50″]

تحصیلات

غلامحسین جوادپور دكتری فلسفه دين و مسائل جديد كلامى دانشگاه قم

سمت

تعداد صفحات

24

فصلنامه

فصلنامه علمی-پژوهشی پژوهش های فلسفی و کلامی ،دوره 17، شماره 2 – شماره پیاپی 66، زمستان 1394

نویسنده

غلامحسین جوادپور

ناشر

دانشگاه قم

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “تأملی در بسنده‌انگاری فضایل عقلانی در کسب معرفت”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.