جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

تأثیر روابط خویشاوندی در همنوایی اجتماعی محبت‌بنیان از منظر قرآن

چکیده:

داشتن راهبرد برای ایجاد همنوایی اجتماعی بسیار مهم است. از قرآن استفاده می‎شود که بهترین همنوایی از طریق روابط خویشاوندی و ارحامی شکل می‎گیرد. رَحِم که مبدأ نسل بشر است، پیوندی ایجاد می‎کند که وابستگان به آن، به‌طور فطری به هم تمایل و احساس محبت دارند که زمینه مناسبی برای همنوایی است. همنوایی بیرونی و غیر منطبق بر فطرت، نمی‎تواند سنگ‌بنای جامعه فلاح‎مند انسانی باشد، زیرا انگیزه درونی پشتیبان آن نیست. براساس آیات و تبیین روایات، روابط خویشاوندی در ایجاد و تقویت ارکان همنوایی، یعنی بینش، عواطف و رفتار، تأثیر تجربه شده دارد و در صورت تقویت می‎تواند همه اعضای جامعه را چنان به هم نزدیک و پیوندهایشان را قوی کند که مانند جسد واحد شوند و هنجارشدن ارزش‎های عمومی و همنوایی اعضای جامعه بر ارزش‎ها سهل شود و مشارکت عمومی، تشریک‌مساعی و همکاری بر خیر و صلاح و احساس مسئولیت در برابر اعضای جامعه فراگیر گردد.
در این پژوهش توصیفی تحلیلی، روش جمع‎آوری داده‎ها استفاده از منابع کتابخانه‎ای بوده و قرآن و تفاسیر آن و روایات همسو، منبع اساسی و محوری هستند. نتیجه مهم پژوهش نمایاندن درستی نظریه «نیاز جامعه به تقویت روابط خویشاوندی برای همنوایی مطلوب» است.

تحصیلات

سمت

هیئت علمی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی

تعداد صفحات

21

فصلنامه

دوفصلنامه علمی-پژوهشی اسلام و علوم اجتماعی، دوره 12، شماره 23، بهار و تابستان 1399

نویسنده

فرج الله میرعرب

ناشر

پژوهشگاه حوزه و دانشگاه

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “تأثیر روابط خویشاوندی در همنوایی اجتماعی محبت‌بنیان از منظر قرآن”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

4 × دو =