جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

بررسی و نقد نظریه علم دینی آیت الله جوادی آملی

چکیده:

دانشمندان اسلامی تقریرهای مختلفی از علم دینی کرده‌اند. یکی از دیدگاه‌های ابتکاری در بحث علم دینی، دیدگاه عبدالله جوادی آملی است. وی که از موافقان علم دینی است، معتقد است علم اگر علم باشد (نه وهم و خیال)، حتماً دینی خواهد بود و اساساً علم، غیردینی نیست و هر علمی دینی است. برای اطلاق علم دینی به همۀ علوم، البته صحیح بودن و روشمندانه ‌‎بودن، شرط علمیت یک گزاره است. علم صائب، تفسیر خلقت و فعل الهی است و تبیین کار خدا، حتماً اسلامی است، گرچه فهمنده، این حقیقت را درنیابد و خلقت خدا را طبیعت بپندارد. این دیدگاه مبانی و پیش‌فرض‌هایی دارد که در این پژوهش با رجوع به آثار مکتوب ایشان و تحلیل آن مبانی به آن‌ها اشاره می‌شود. در پایان نیز نقدهای وارد بر این دیدگاه را بیان خواهیم کرد. این نظریه در عرصۀ علم دینی، باوجود نظام‌مند بودن آن، اشکالات فراوانی دارد ازجمله؛ خلط مفاهیم الهی، دینی و اسلامی؛ ناسازگاری درونی؛ نقص روشی نظریه؛ ناروایی جایگزینی «خلقت» به‌جای «طبیعت»؛ خدشه‌پذیر بودن لوازم دینی دانستن همۀ علوم؛ ناظر بودن نظریه به مقام ثبوت نه اثبات و…که مانع کارآمدی آن می‌شود.

[pdf-embedder url=”https://ketabshenakht.com/wp-content/uploads/2020/10/JPTR_Volume-18_Issue-2_Pages-107-128.pdf” title=”JPTR_Volume 18_Issue 2_Pages 107-128″]

تحصیلات

محمد کرمی دانش آموخته دکتری فلسفه وکلام اسلامی دانشگاه قم وعضوهیئت علمی گروه الهیات دانشگاه رازی

سمت

حبیب الله دانش شهرکی استادیار رشته فلسفه وکلام اسلامی دانشگاه قم

تعداد صفحات

22

فصلنامه

فصلنامه علمی-پژوهشی پژوهش های فلسفی کلامی،دوره 18، شماره 2 – شماره پیاپی 70، زمستان 1395

نویسنده

حبیب الله دانش شهرکی,

محمد کرمی

ناشر

دانشگاه قم

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “بررسی و نقد نظریه علم دینی آیت الله جوادی آملی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.