جلد پشتی
داخل رو نگاه کنید

بررسی و نقد نظریه رفتارگرایی فلسفی

چکیده:

رفتارگرایی فلسفی یکی از شاخه­ های فیزیکالیسم است. فیزیکالیسم نظریه­ای است که نفس و حالات نفسانی را یا غیرواقعی می­داند (فیزیکالیسم حذف­گرا) و یا برای آنها واقعیتی جز امور مادی قائل نیست (فیزیکالیسم فروکاهش­گرا). رفتارگرایی فلسفی نوعی فیزیکالیسم فروکاهش‌گرا­ست که بر مبنای آن نفس و حالات نفسانی  با رفتار بیرونی انسان همسان پنداشته می‌شوند. این نظریه مبتنی بر سه دیدگاه است: رفتارگرایی روانشناختی،نظریه تحقیق‌پذیری معنا و نظریه زبان خصوصی ویتگنشتاین. در این مقاله می­کوشیم، ضمن معرفی رفتارگرایی فلسفی و مبانی آن، ناکافی بودن این مبانی را در اثبات رفتارگرایی، و از این رو، مخدوش بودن این نظریه را نشان دهیم.

[pdf-embedder url=”https://ketabshenakht.com/wp-content/uploads/2020/10/JPTR_Volume-9_Issue-4_Pages-27-46.pdf” title=”JPTR_Volume 9_Issue 4_Pages 27-46″]

سمت

استادیار دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه تهران

تعداد صفحات

20

فصلنامه

فصلنامه علمی-پژوهشی پژوهش های فلسفی-کلامی، دوره 9، شماره 4 – شماره پیاپی 36، تابستان 1387

نویسنده

عبدالرسول کشفی

ناشر

دانشگاه قم

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “بررسی و نقد نظریه رفتارگرایی فلسفی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.