پیش نمایش

بررسی و ارزیابی قاعده «سلطنت» در اثبات مشروعیت سیاسی

فصلنامه علمی -پژوهشی معرفت سیاسی، سال دهم-شماره 2 (پیاپی 20)-پاییز و زمستان 1397

چکیده:

نظریه «انتخاب اکثریت» به عنوان یکی از نظریه های کلان در مشروعیت سیاسی تلقّی می شود. این نظریه در عین اینکه بازخوانی متفاوتی با نوع غربی خود دارد، مورد توجه و پیشنهاد برخی فقیهان شیعه قرار گرفته است. بر اساس این نظریه، در فقه سیاسی شیعه، رأی و اراده اکثریت در عصر غیبت به عنوان جزء العله یا تمام العله در مشروعیت سیاسی دخیل است. به جرئت می توان گفت: اصلی ترین مستند این نظریه، قاعده «سلطه» و یا اولویت مستفاد از این قاعده است. نظر به اهمیت این قاعده در اثبات نظریه «انتخاب اکثریت»، مقاله حاضر با رویکردی «تحلیلی انتقادی» دلالت این قاعده را موضوع بحث قرار داده است تا نشان دهد که قاعده مذکور به فرض آنکه سلطنت بر نفس را اثبات کند تلازمی با حق اعطای آن به دیگری ندارد و در نتیجه، با استناد به آن، حق مردم در اعطای مشروعیت به حاکم سیاسی، قابل اثبات نخواهد بود.

دانلود فایل
نویسنده

محمد جواد نوروزی فرانی,

محمد قاسمی

تحصیلات

محمد قاسمی-دانشجوی دکتری فلسفه سیاسی موسسه اموزشی وپژوهشی امام خمینی ره

سمت

محمدجواد نوروزی فرانی-دانشیار علوم سیاسی موسسه اموزشی وپژوهشی امام خمینی ره

تعداد صفحات

14

فصلنامه

فصلنامه علمی -پژوهشی معرفت سیاسی-سال دهم-شماره 2 (پیاپی 20)-پاییز و زمستان 1397

ناشر

موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)

نقد و بررسی

هیچ دیدگاهی هنوز نیست.

اولین نفری باشید که نظر می دهید “بررسی و ارزیابی قاعده «سلطنت» در اثبات مشروعیت سیاسی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سه × دو =